22-03-06

 NELE MOSTAERT, DE DOCHTER VAN WILLY MOSTAERT, VOETBALT BIJ DV FAMKES MERKEM

En hebt u nooit gezegd tegen Nele: ‘Maar Nele meisje, dat is nu toch geen sport voor meisjes!’

WM:  Ja, ik heb dat nog gezegd.  Jaja. In het begin dat ze voetbalde, ik was daar echt niet voor.  Ik zeg: dat is nu toch geen sport voor u.  Maar ja, op aandringen van een kameraadje van haar is dat… en ik doste me dan niet kwaad maken en ik zegge: gaat een keer mee voor één keer, voetbal, het is goed voor een keer, maar van een keer kwam nog een keer, en  zo heb ik dan toch gezegd: welja, als je gij dat graag doet, doe dan maar voort hé.  En het is nu al een jaar of tien zeker dat ze voetbalt.  Ze is er nu 24.   Of dat ze het nog lang gaat doen, ik weet het niet.  Voor mij is dat nu… Ik heb daar geen bezwaar meer tegen. In het begin was het, ze ging dan nog naar school en natuurlijk, dat voetbal zat meer in haar hoofd of haar les leren.  Ze heeft nog bij tweede nationale gespeeld maar dit jaar is ze een beetje gezakt van…

Jaqueline: Door de verre verplaatsingen, ze zag het niet meer zitten.  Ze moeten naar Limburg, naar Antwerpen, naar Brussel…  Het is te ver.

Burgemeester, en als u hier bent, kijkt u dan ondertussen ook eens naar de mooie meisjes?

WM: Ik kijk ook niet met mijn ogen toe hé (lacht).  Allez, potverdikke, ik denk dat u ook zo zijt hé.  Een keer met een fijn oogje kijken naar links, of naar rechts…

Maar neen, ik kijk naar u…

WM: Allez, als je daar een brokske schoon vlees ziet, ja hé, dat je zegt: potverdikke…

Bent u zelf ook sportief?

WM: In de tijd deed ik vroeger nog eens een toer met mijn fiets, maar ook minder of vroeger, ik heb ook minder tijd.  Als burgemeester heb je de zondag ook al eens een verplichting, het is een keer kip aan het spit voor een vereniging, en dan is uw zondag ook vor een deel toch…

Kip aan het spit?

WM: Ja, of euh…

Krokodil aan de gril?

WM: Dat heb ik nog nooit gegeten, ik weet niet hoe het smaakt… 

Ik denk dat ze last heeft van haar rug, want ze staat voortdurend met haar handen in haar rug…

WM: Nu niet meer, nu niet meer…

Ja, of misschien is ze zwanger, want zwangere vrouwen doen dat ook zo hé .

WM: Dat weet ik niet hé, maar ik peins het niet, gow…

Ik zou het haar toch eens vragen, burgemeester…

WM: We gaan het tegare een keer gaan vragen.

Zie je, kijk!   Het is dat dat ik bedoel hé.

WM: ZE is ten volle in concentratie met haar voetbal…

 

Op de foto zie je Nele onderaan als derde van links...

Zeg, het is een brute zuh…

WM: Ge moogt gerust zijn, ze kan goed haar mannetje staan hé

En technisch? Is ze eigenlijk technisch een beetje verfijnd?

Jaqueline: Ja, wat zou je zeggen?

Vriend: Ja, joeng, ja…

Oe!  En wie bent u?

De vriend: Ik ben de vriend, de vriend van Nele.

Ah, de gelukkige eigenlijk.

De vriend: De gelukkige.  Ge kunt het zo noemen hé.

Of de ongelukkige.

De vriend: Het is te zien hoe dat je het opneemt hé.

Ja, want een vrouw hebben die voetbal speelt, ik zou zeggen van: de ongelukkige hé.

WM: Het is al de eerste dag niet meer dat je ze kent hé.

De vriend: Jaja, je leert daar mee leven hé.  Ge moet wel. Ge kunt niet anders hé.

En is ze overal zo bruut, anders het is nogal een heftige hé.

De Vriend: Woh, ge moet dat een beetje tactisch aan boord leggen hé, dan lukt dat wel.

Zeg, dus u moet eigenlijk schoonvader zeggen tegen de burgemeester?

De vriend: Ja.

Ah, u bent getrouwd met de…?

De vriend: Nog niet, nog niet.

Ah, nog niet.  En u gaat trouwen?

De vriend: Misschien wel.

Ah, u bent het nog niet zeker? U bent ze nog wat aan het uittesten?

De vriend: Ja.

Burgemeester! Die jonge gasten van tegenwoordig!

De vriend: Een proefperiode hé.

En u laat dat allemaal maar toe?

WM: Hewel ja, de dag van vandaag, ik heb daar niet veel meer aan te zeggen zeker?

Is het serieus?  Is het serieus?

WM: Ja. Een beetje hun eigen gang laten gaan.

U hebt zich daar makkelijk mee verzoend eigenlijk met het idee van: ah, mijn dochter gaat samenwonen, zonder dat ze getrouwd is.

WM: Hewel ja.  Kom, dat is nu zo’n tijd.

Maar u  bent daar precies niet gelukkig mee?

WM: Boh ja.

Ah, u bent daar gelukkig mee.

WM: Voor mij is dat om het even.  Ik zegge het, ik laat dat aan hen over hé.   Ik heb daar niet over te beslissen.

RUST

En hier is ze: Nele Mostaert, een pikante dame!  U bent nogal een heftige.

Nele: het schijnt.

En uw papa was daar eigenlijk niet zo blij mee dat u begon te voetballen?

Nele: Nee.

WM: Ik moet me daar een beetje bij neerleggen hé, bij dat voetbal.  Als die microbe er in zit.

Ik zou me hier niet leggen hoor, het is nogal modderachtig…

WM: Moeder is liefhebber van het voetbal.  Ge leert daar mee leven hé.

Nele, we zien u straks terug.

Nele: Ja, ja!

Ik wou nog iets vragen: u bent toch niet zwanger?

Nele: Neeneen!

Ze is dus niet zwanger.

WM: Het is al een geruststelling hé.

Anders het zou natuurlijk mooi geweest zijn om hier het blijde nieuws te melden, maar euh…

Nele: Nog niet, oké, ik ga…

Dus nog even wachten burgemeester… Dus, de stand is 0-1 voor het moment.

Nele: Ja, 0-1.

En u loopt hier toch te lachen!

Nele: Ik weet het; ik was kwaad dat we achterstonden! 

WM: Allez, achter de tweede team beter.  Vooruit wè!

Nee achteruit!  Nee vooruit!

WM: We gaan koffie drinken hé.

 

 

Uiteindelijk wint DV Famkes Merkem de wedstrijd met 3-2

20:52 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.