10-03-06

KOENRAAD DEGROOTE EN ZIJN GEZIN

Ja, burgemeester, uw kinderen hebben u eigenlijk altijd als burgemeester gek…gekend. U was er heel vroeg bij.

KD: Ja, ik ben gestart in ’89, Charlotte is geboren in ’90 en Marie-Laure in ’96. Ja, inderdaad. Ik was toen als ik burgemeester werd nog maar amper 29 jaar.

Ze weten van niets anders eigenlijk, dan dat de vader een druk bezet man is.

KD: Ja, ze hebben niet anders geweten, zodus, …

Dus ja…

KD: Ze leren daar wel mee leven hé.

Ja, relatief, dat zijn toch twee beroepscarrières?

KD: Ja, maar dat gaat nog om te combineren hé. We zijn nog in de goeie jaren, we zijn nog niet te oud. En later gaan we dan misschien moeten kijken om het één of het ander een beetje af te bouwen, maar nu is dat zeker nog te vroeg. Maar hier met 8000 inwoners is het zeker nog te doen om één en ander te combineren. Natuurlijk, ge moet veel werken hé. De dagen beginnen vroeg en eindigen laat, maar dat is hier nog combineerbaar.

Maar u doet dat graag, altijd werken?

KD: Ja, we kunnen niet stil zitten. Vandaar maar ze wordt gebruikt.

En u vindt dat niet erg?

Mevrouw: Neen, ik weet ook van niet anders hé. We zijn getrouwd…

Ah,…

Mevrouw: We zijn getrouwd in ’87, dat was het jaar voor de verkiezingen, dus ik had dat allemaal meegemaakt hé, dus… Dus, ik weet ook van niet anders hé.

U dacht: die man zal het maken, die moet ik hebben.

Mevrouw: Neen  Ik denk dat er veel zouden zeggen, allez ja, ik heb een druk leven hoor. Ge moogt dat niet onderschatten. Ik sta veel alleen met de kinderen hé. Dus,er moeten veel beslissingen genomen worden met de kinderen, dat ik achteraf wel overleg, maar ze zijn dikwijls al genomen hé.

En dat u een beetje vloekt op hem van: waar is hij weer?

Mevrouw: God ja…

Ja dus?

Mevrouw: Nee, eigenlijk niet.

KD: Ze gaat zeggen: niet vergeten daar en daar en daar te gaan. En ben je daar al geweest?

Ah, ze zorgt ook dat u zelden thuis bent? Bent u daar en daar al geweest?

Mevrouw: Ik geef dat toe, ja. Hij is burgemeester hij moet er zijn voor de mensen. Dus, daar moet je mee leven hé. Ge hebt het gehoord hé, als de telefoon gaat, dan nemen we het is vandaag zondag. Ik zeg wel: als de mensen aanbellen, gaan we de deur niet gesloten houden hé.

Ja, u zegt: ‘Wij zijn beschikbaar.’

Mevrouw: Het gezin moet daar mee meeleven hé.

Jullie zijn allemaal een beetje burgemeester eigenlijk?

Mevrousw: Ja, als we niet thuis zijn moeten de kinderen de deur opendoen hé. Dan moeten zij ook de mensen te woord staan. Dat wordt hier al van jongs af aan geleerd hé.

Ook de manier waarop ze telefoon beantwoorden?

Dochter: Neen, maar ik ben slecht in telefoons opnemen.

Moet u euh… bij de burgemeester van Dentergem?

KD: Ze zeggen hun naam, ja, de mensen zeggen dan zelf: ‘Is het bij de burgemeester?'

Maar u moet wel door het leven als dochter van...

Charlotte: Ik ga anoniem door het leven. Dat is mijn doel. Het is waar.

Dat is moeilijk zeker met zo’n vader?

Charlotte: Ha ja, dat valt nog mee.

Mevrouw: Ons kinderen worden daartoe niet geforceerd hé. Ons kinderen gaan ook niet mee. Nu in het weekend gebeurt het al een keer dat ze meegaat, maar wij forceren ons kinderen niet. Dus, wij gaan ons kinderen nergens mee waar dat ze niet graag zijn hé. Als wij naar recepties moeten, dan nemen wij de kinderen niet mee. Ik vind, als ze dat zelf willen, dan moet ge dat ook niet doen hé. Dus daarin zijn ze vrij. Hebben ze zin om mee te gaan, dan gaan ze mee, hebben ze geen zin, dan laten we ze thuis.

En hebben ze vaak zin?

Dochter: Enkel als het in Oeselgem is. Enkel als het in Oeselgem is.

KD: Er zitten daar ook een paar kameraden hé, ken je dat? Bij de Speelpleinwerking en bij het Muziek in Oeselgem. Als ze vrienden kunnen opzoeken, dan gaan ze mee met papa hé.

Het komt er toch op neer, als burgemeester word je toch voor een groot deel geleefd?

Mevrouw: Niet direct neen. Ik zeg het, we zitten er ook al altijd in hé. We zijn zo opgevoed.

KD: Het is geleidelijk aan gegaan hé. Ge wordt op alle momenten van de dag ja, dat is wel

 

12:47 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.