09-03-06

PAUL VANHIE BIJ MARLEEN VAN CAFé DE REISDUIF IN LEDEGEM

Marleen: Als hij hier is, is hij op zijn gemak hé.

Is het waar? Is dat hier uw stamcafé?

PV: Ha ja, Marleen brengt de rust in mij hé. 

Eigenlijk, eigenlijk, eigenlijk wat uw vrouw niet kan, dat doet Marleen.

PV: Wablief?

Wat uw vrouw niet kan, dat doet Marleen.

PV: Dat zou ik niet zeggen.  Dat zou ik niet zeggen.  Neenee…. Een beetje een stamcafeetje.  Er zijn er niet veel meer hé.  In Sint-Eloois-Winkel waren er na de oorlog 77 cafés, er zijn er nu nog vier.

En dat was allemaal met bier van bierhandel Vanhie.  Zo bent u eigenlijk rijk geworden?

PV: Toch veel, toch veel.

Ik dacht al: van waar komt dat fortuin?  En dat was eigenlijk door al die cafés.

PV: Dat fortuin?   Ik weet niet of je de bankrekening nagegaan hebt, of je daar inzicht hebt…

Ja, dat is deel van mijn research…

PV: Ja, ik ga dat wel zelf uitmaken of er een fortuin klaar ligt voor mij of niet.  Maar ik denk het niet.  Nee, maar mijn vader was bierhandelaar, en hij heeft enorm veel gewerkt, dus hij mag er wel een stuiver aan vediend hebben toch?

Tuurlijk.  Ik heb dat niet gezegd hé?

PV: Ik heb je dat al gezegd hé, ik heb je dat al gezegd hé, iemand die hard werkt en die rijk wordt, ik heb daar geen probleem mee. Er zijn andere zaken waar dat ik wel problemen mee heb. Als ge niets doet… We moeten elkaar helpen, maar niet zoals het nu is. Voor iets hoort iets.

 

 

PV: Ik geloof in cafés. Sluit alles af en zal iedereen naar zijn huis moeten gaan.  Moet erin blijven, want hij komt al niet meer overeen met zijne gebuur.  Dus wat gaat het dan worden? Ik weet het niet.  Ik denk dat de mensen elkaar nog nodig hebben. En dat in eerste instantie… Als ge hier de zondagmiddag zou binnenkomen, dat zit hier stampende vol. Dat doet plezier.  De mensen praten tegen elkaar.  Later zal het worden van: Ge gaat gaan werken, ge komt thuis, ge staat op en ge gaat gaan werken, en ge klapt tegen niemand niet meer. Dat vind ik verkeerd.  En ook al is het aanbod van het uitgaan enorm groot, dat is nog hetzelfde niet als gezellig aan tafel in een café gaan zitten.  En er mag een keer gelachen worden, er mag een keer geluld worden, het moet geen serieuze praat zijn.  Mensen moeten iets hebben aan mekaar.   Het is al.

 

23:04 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.