19-02-06

JEAN-PIERRE PILLAERT EN NIET PILAR

Jean-Pierre Pillaert is aan het vertellen hoe zijn vrouw zich gedraagt wanneer ze naast hem in de wagen zit...

 

JPP: En dan zegt ze: ‘Pas op, daar is een wagen.  Daar is dat…’…

Zoals Hyacinth.

JPP: En dan zeg ik: Jawel, Hyacinth… En dan is ze gloeiend kwaad natuurlijk hé

Mevrouw: Dat zeg ik niet: ‘Pas op, daar is een wagen,’ ik zeg, ‘Pas op, er komt nog één af…’

JPP: Zie je wel het verschil?  Voelt ge de nuance.  In feite is ze beter politieker dan ik.

Mevrouw: Maar gewoonlijk is dat aan mijn kant dat ze afkomen.  Dus als ge doorrijdt.

JPP: Maar ik heb dat een keer gedaan, niet veel, maar ik heb dat een keer gedaan…

Jullie zijn gewoon dat koppel uit ‘Schone Schijn’ gewoon?  En hoe neemt ze de telefoon op?

Mevrouw: Neenee, we zijn niet dat koppel.

JPP: Ja, dat is… Moesten ze de telefoon opnemen, dan kan ze niet zeggen…   Ze mag niet zeggen, huize Pillaer, dan denken ze dat we van Spaanse afkomst zijn.

Huize Pillaer?  Ah, van daar die pilaar daar.  Ik dacht al… bewust?  Bewust?

JPP: Dat is wanneer de koning ons in de adel verheft.  Dat zal er niet van komen denk ik.

Dus, ja, inderdaad, ik had er nog niet bij stil gestaan, de meer Franse uitspraak is ‘Pillaer’.

JPP: Neen, Pillaert…  Pielaert is het feitelijk, het is met een ie geschreven.  Maar we zeggen altijd Pillaert hé.

En in Frankrijk?

JPP: Maar in Frankrijk zeiden ze: Monsieur Pillaar…   En ik was een keer in Nederland, in Utrecht, en er was een Hollander die zei tegen me: ‘Bent u misschien van Spaanse afkomst?’  Omdat ze zeiden: ‘Pielaar’.  Ik zeg: ‘Kijk,’ tegen hem, ‘er zijn in Vlaanderen zoveel Spanjaarden, Fransen, Oostenrijkers, en weet ik veel geweest, dat we een mengeling zijn en dat ik niet meer weet van waar ik voorkom in feite'.

Het zou wel kunnen hé, want uw zonen zijn alle drie nogal donker hé.

Mevrouw: Dat komt van mij hoor, en ik ben niet van Spaanse afkomst.

U bent niet Pillaert.

JPP: Nee, een echte Vlaamse naam, Depoorter, dus ge kunt gaan denken hé.  Maar mijn zonen,  de twee oudsten, die gelijken als twee druppels op mijn vrouw.  Ik heb daar niets aan… ik heb het u al gezegd, ik zal, maar ik zal dat niet doen.

U bent er niet gerust op?

JPP:  Gerust wel, dat moet ik wel zeggen.  Ge mag toch niet te veel, maar gerust wel.

22:28 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.