16-02-06

IVAN DELAERE TROUWT RENAAT EN VALERIE

Burgemeester Ivan Delaere zit in de trouwzaal van zijn gemeentehuis.  Hij is bezig zijn sjerp aan te knopen, want straks komt een jong koppeltje aan dat met elkaar in het huwelijk zal treden. De oma van één van de gelukkigen komt ook net aan.

 

Wie is het eigenlijk die trouwt?

ID: Renaat en Valerie.

En kent u ze?

ID: JAja, ha ja, het zijn mensen van Pittem hé.

Oma: Hij zou een keer niet moeten komen, Renaat.

ID: Hij zal dat niet vergeten zijn.

Oma: Gaat hij het niet vergeten zijn?

ID: Neen, ik heb deze week nog gaan vragen, ik zeg, ge ziet het nog altijd zitten, zaterdag?  Jajajaja… ik zie het zeker zitten.   Ik zeg: het is al dat ik moet weten hé.

Oma: Het zou tijd zijn ook hé.

Is het waar?  Is het al een ouwe?

Oma: 32 jaar zeker.

Ja, het wordt tijd hé.

Oma: Kom niet te dichte bij mij staan!

Ah ja, madam!  Allez. Zeg!!! En burgemeester, bent u al nerveus?

ID: Ja, altijd!  Jajajaja.  Ik ben soms misschien meer nerveus of de mensen die trouwen.

Is het serieus?  Waarom?

ID: Er mag niets verkeerd lopen hé. Tuurlijk dat je een beetje nerveus zijt, er zou eens iets moeten verkeerd lopen….  De huwelijksakte zou een keer moeten verkeerd zijn.  Dat zou nogal wat zijn hé.

Oma: Ze zouden een keer moeten zeggen ‘neen’. 

ID: Ja, ook al.

Is het serieus?

ID: Dat is altijd spannend hé, dat je niet weet wat ze gaan zeggen ‘ja of neen’ hé.

Hebt u dat al meegemaakt?

ID: Neeneenee, gelukkiglijk nog niet.  Het zou de eerste keer zijn. 

Het zou toch wel tof zijn dat u dat eens meemaakt.  Allez, u moet dat toch ook eens meegemaakt hebben.

ID: Ge kunt nooit weten dat je eens een primeur hebt, maar ik geloof het niet, het is met volle overtuiging dat ze naar hier komen.

En bent u de grootmoeder?

Oma: Ik ben de grootmoeder.

En denkt u dat ze ja of neen zullen zeggen?

Oma: Wablief?

Denkt u dat ze ja of neen zullen zeggen?  Is er een kans dat ze neen zeggen ?

ID: Met de overtuiging van deze week was het nog altijd duidelijk dat het ja ging zijn. Vol overtuiging.

We zijn al weer een paar dagen verder hé.

ID: Hij zal niet veranderen…

 

En ziet u hem nog graag?

Oma: pff…

Oe?

Oma: En ge moet.  Met verouderen moet ge.  Ge moet elkanders meer helpen hé.

ID: Het schijnt dat ge mekaar nog van langsom liever ziet, hoe langer dat ge gehuwd zijt, zeggen ze.  Ik heb dat van de week ook gehoord.  Dat de prille liefde na vele jaren en na jaren van gezegende leeftijd, dat die liefde weerkomt, omdat je dan veel nodig hebt aan mekaar.

Ah, het is eigenlijk meer uit opportunisme dan?

ID: Neenee, uit liefde, echt waar. 

Oma: Ge hebt mekaar veel meer nodig hé.

ID: Ge hebt mekaar op een andere manier nodig hé.

Ja, de liefde hé, madam. Zou u het nog overdoen?

Oma: Neenik zuh.

Zie je?

ID: Dat is niet gemeend, dat weet ik.  Dat is niet gemeend.

Jawel, ik vond dat dat recht uit het hart kwam.  U zou het niet meer overdoen?

(schudt van neen)

Ja, u zou dat beter zeggen aan dat jong koppel dan.  Dat ze twee keer denken voor dat ze eraan beginnen.

Oma: Het is waar.   Het is een grote stap hé.

Jaja, tuurlijk.

burgemeester staat aan de deur te kijken en gaat de gang in, loopt de trappen af…   oma in trouwzaal…ik ga de trappen af en loop naar het gezelschap in de foyer toe.

Komen ze, want we beginnen ons toch zorgen te maken?

Pa R : Het zou kunnen zijn dat hij zich overpeinst op het laatste moment hé.

Welja, de grootmoeder daarboven zei het: ze zouden toch beter eens goed denken, want… Ze zei van: (is dat uw vrouw die daarboven staat?)

Opa: Ja.

Ze zei van: Had ik het geweten…

Opa:  Ze had het niet gedaan.(lacht)  Ze is op haar tong niet gevallen.

Zeg burgemeester, bent u al een beetje in paniek? Denkt u dat ze niet komen?

ID: Neenee, ik heb nog nooit gepanikeerd.  Het is nog…

Pa R: Ze zijn daar.

Zijn ze daar?

ID: Voila ze.  Kijk (schudden de handen en komt binnen)

Is dat de bijna-gelukkige?

Zij: ja…

Bent u het die daar straks…

Renaat: Ja.

Zeg, maar bent u daar wel zeker van?  Want …  Ik heb dat geprobeerd en ik bedoel… dat heeft toch ook zijn nadelen hoor.

Renaat: Ja, maar ik zie dat je dat geprobeerd hebt, ge ziet er wel een beetje ouder uit nu. 

Dank u, dank u.

(moeder komt aan)…En mevrouw, wie bent u?

Ma V: Ik ben de ma van de bruid.

Is het waar?

Ma V: Ja.

En bent u nerveus?

Ma V: Heel nerveus.

Is het waar?  Ze zou eens neen moeten zeggen.

Ma V:  Dat zit er nog in hé (gelach)  Maar van zijn kant ook hé.

Ah, u denkt dat ze nog niet zeker zijn?

Trouwers laten met gebaren zien van wel.

Allez, het is een spannend moment eigenlijk.

Pa R: Tuurlijk, tuurlijk.

De burgemeester zei dat hij dat nog nooit tegengekomen heeft.  Ik zeg: ja, misschien vandaag de eerste keer zo.

Pa R: het moet altijd een keer de eerste keer zijn hé. Zou dat vandaag zijn?  Ik geloof het niet.

ID: Weinig kans dat dat antwoord zal komen. 

U zei: ik hoop het, ik wil dat eens meemaken. 

ID: Neenee, dat zijn uw woorden.  Ik heb daar gewoonweg op gezeid, indien dit zou gebeuren, zou ik bij God niet weten wat ik zou moeten doen. Ik zou verzekers mijn boeken moeten toedoen en naar huis gaan hé.

Het is niet waar hé, als burgemeester moet je er dan ook zijn hé, en moet je dan opvangen.

Pa R: Jaja, om te troosten.

Ik heb hem dat gezegd: als je een goeie burgemeester zijt, dan blijf je ook hé.

Pa R: Tuurlijk.

ID:  Is iedereen aanwezig die er moet zijn? 

En de supporters?  De supporters?

Pa R: Ja, ik ging het juist zeggen.  Is iedereen aanwezig?  De twee getuigen zijn er?  De twee getuigen zijn ook belangrijk.  En anders komt er niemand meer achter? Hewel, dan gaan we er mee starten hé.  Als je wilt volgen naar boven (loopt naar de trap toe) En is dat nu niet met muziek?  In de filmkes is dat met muziek van terrette….terettette…

Bruid: In de kerk hé is dat…

Ah ja, sorry (ze gaan de trappen op…)

Oma (die boven staat te wachten): kijk dat is mijn man.

Ja, hewel… Het is een mooie, het is een mooie.

Oma: ik moet hem toch voorstellen hé.

Opa: Allez, kom een keer tegare.

Ja maar, weet je wat ze zei?  Ze zei: Had ik het geweten, in de tijd…

Opa: Ze had het niet herdaan.

Oma: ge moet dat nu zeggen, ge moet dat nu juiste zeggen.

Ah ja, mevrouw, u hebt het toch gezegd.

Oma:  Nu heb je een slechte menage, zuh.

Oei!  Dat zal toch niet op een echtscheiding uitdraaien?

Oma: Nu heb je een slechte menage (ze gaan door)

(we gaan binnen in de trouwzaal ) 

 Burgemeester, burgemeester,  het is zo zeker dat de deur moet openblijven?

ID: Ja, de deur moet openblijven.

Wisten jullie dat eigenlijk?  Dus de deur moet openblijven hé, en weet u waarom?  Waarom is dat eigenlijk?

ID: Omdat een huwelijk een publieke gelegenheid is, en ten tweede, ge moet de kans laten, als ze zich bedenken, om te kunnen weglopen.

En nog iets, als er protest is, en er wil iemand…  Oei, er zijn daar hele massa’s…

Renaat: Mag ze toch niet toe?

Zus bruid: Voor te protesteren?

ID: Dat is zo hé… Frederic en Lisabeth…

Hij is aan het kijken hoe je heet.

ID: Neenee, dat wist ik al.  Welgekomen op het Pittemse gemeentehuis. We zijn hier vandaag samengekomen om het wettelijk huwelijk te voltrekken tussen Valerie en Renaat.  Als jullie met volle overtuiging hier aanwezig zijn op het gemeentehuis, dan zullen we straks horen op de duidelijkheid van het antwoord dat jullie zullen geven op de vraag die ik zal stellen. Eerst en vooral, ik moet zeggen, het is ook voor mij een beetje een ongewone situatie, daar…   Het is de eerste keer in de geschiedenis van Pittem dat wij met tv-camera’s achter onze rug staan om een huwelijk te gaan mee inzegenen, maar ik bedank de beide jonge mensen voor de goedkeuring dat je daaraan gegeven hebt.   Ze hebben beloofd om het heel braaf en kalm te doen.

Ja, maar ik wou toch nog even iets vragen burgemeester. U zegt: ik zal een vraag stellen: is het een quiz?

ID: Het is een quiz met één antwoord mogelijk.  Het is een multiple choice. Ge hebt de keuze tussen twee antwoorden: Dus ik ga maar één vraag stellen. Ofwel is het juist erop, ofwel is het ernaast hé.

Allez, succes hé mensen, ik zal duimen.

ID: De kortste quiz. We zijn hier samengekomen om het huwelijk te voltrekken tusen Valerie en Renaat. Een wettelijk huwelijk, dat betekent dat wij twee partijen dienen aanwezig te hebben.  Die zijn hier duidelijk voor mij aanwezig.  Een wettelijk huwelijk, dat vraagt ook dat er twee getuigen aanwezig zijn. De rol die jullie spelen, is heel belangrijk.  Het is niet omdat de stoelen zouden gevuld worden op de eerste rij dat jullie hier zitten, het is wel degelijk dat jullie straks met jullie handtekening zullen bevestigen dat hetgeen hier gebeurd is ook het enige, echte, ware is.  Dus ik zou zeggen: een heel belangrijke rol.  En ik hoop dat Renaat en Valerie tegen hun getuigen een keer hebben overlegd om hun handtekening toch te krijgen.  Maar een wettelijk huwelijk, dat betekent ook dat de wetgever mij als ambtenaar van de burgerlijke stand enige verplichtingen heeft opgelegd, en die verplichtingen gaan over het voorlezen van enige uittreksels van het burgerlijk wetboek.  Het burgerlijk wetboek handelt over wederzijdse rechten en plichten van de echtgenoten.  Ik heb om het allemaal nogal tamelijk ontspannen te maken, laat het ons zo zeggen,  mij beperkt tot drie belangrijke artikelen.   Ik kon natuurlijk het burgerlijk wetboek met het huwelijksvermogenstelsel voorlezen, maar dat is ongeveer  zo’n kanjer van een boek, van die vlinderdunne blaadjes, dan zaten wij hier morgenochtend nog te luisteren naar saaie wetteksten.  

Ik heb tijd hé, ik heb tijd hé…

ID:  Wij hebben dat ook, maar saaie wetteksten, als je dat eventueel op een ontspannende manier kan doen, dan is dat toch veel beter.  En waarover gaan die wederzijdse rechten en plichten?  Echtgenoten zijn jegens elkaar tot samenwoning verplicht. Ze zijn elkaar getrouwheid, hulp en bijstand verschuldigd. De echtelijke verblijfplaats wordt door de echtgenoten in onderlinge overeenstemming vastgesteld. Bij gebreke van overeenstemming tussen de echtgenoten, doet de vrederechter uitspraak in belang van het gezin.   Is één der echtgenoten afwezig, onbekwaam verklaard of in de onmogelijkheid zijn wil te kennen te geven,  dan wordt de echtelijke verblijfplaats vastgesteld door de andere echtgenoot.  En iedere echtgenoot draagt in de lasten van het huwelijk bij naar zijn vermogen.   Drie belangrijke artikelen.  Maar laat ons die saaie artikelen wat langs de kant schuiven, en luisteren naar het antwoord op de quizvraag die ik zal stellen.

Hoeveel punten staan daar op? 

ID: Dat is van de eerste keer 100 %.

Dus het is belangrijk hé.  Mogen ze de joker inzetten?

ID: Het is van eerste keer grootste onderscheiding of niets.  Dat is zo.  Maar vooraleer ik die vraag stel, heeft iemand bezwaar tegen dit huwelijk? 

Ja, daar vanachter misschien, aan de deur?

Winkelier (schoonbroer): Luka steekt zijn hand omhoog.(gelach)

ID: Dan zullen we maar aannemen dat iedereen het volkomen eens is met het huwelijk die hier voltrokken wordt  en mag ik vragen dat Valerie en Renaat dat rechtoptaand, het antwoord zou willen geven.

Ik zag de grootmoeder toch nog efkes…

Winkelier: Het is van de zenuwen, een tic nerveux.

ID: Renaat Paul Devriese, verklaart gij te nemen voor uw vrouw

Valerie Carla Leontina Cloet?

Renaat:  Ja.

ID: Valerie Carla Leontina Cloet, verklaart gij te nemen voor uw man, Renaat Paul Devriese?

Valerie: Ja.

ID:  Wij ondergetekende, Ivan Delaere, burgemeester en ambtenaar van de burgerlijke stand, verklaren in naam der wet, dat door het huwelijk verenigd zijn: Renaat Paul Devriese en Valerie, Carla, Leontina Cloet.  Proficiat, en ge meugt nu een keer doen gelijk in de cinema en voor de camera.

Met andere woorden: u kunt ze kussen! (kussen) Ik ben ontroerd!

ID: Ik denk dat ze de grootste onderscheiding verdiend hebben.

Heeft er iemand een zakdoek, ik vind dat toch een ontroerend moment.

ID: Ga rustig zitten.

Kijk, mevrouw daar, u bent ontroerd hé mevrouw.   Nee, ik vond dat een mooi moment.

ID: Tesamen met de getuigen en ik denk dat ik ook de andere mensen kan oproepen tot getuige, dat het antwoord heel duidelijk was dat ze voor elkaar gekozen hebben om samen verder in het leven te gaan als echtpaar.  Er zal aan een levensweg moeten gewerkt worden.  De ene dag gaat dat wat beter gaan dan de andere.  Er zijn goeie en minder goeie dagen.    Slechte dagen, dat bestaat niet.  Het zijn minder goeie.  Behoud die goeie dagen in herinnering en vergeet vlug die minder goeie dagen.  Dan zul je een heel gelukkig huwelijksleven hebben. Maar dat ene jawoordje, dat wordt nu in een huwelijksakte neergepend.  Ik ga die voorlezen, luister aandachtig naar de inhoud en straks zal ik de getuigen uitnodigen om die te gaan ondertekenen.

Burgemeester, mag ik nog even iets vragen?  U zegt van: Onthou de goeie dagen en vergeet de minder goeie.  Is dat omdat ze dan minder moeten onthouden?

ID: Neenee, de herinnering aan een goeie dag in het leven is altijd beter dan de herinnering aan een minder goeie dag.

Ah ja.

ID: Een beetje moeilijk uitgelegd misschien, maar…  Ik zie dat je het niet verstaat, maar ja, ik kan er ook niet aan doen zuh. Hij heeft twijfels, hij verstaat het niet goed, maar ja.  Op 4 februari 2006 om 17 uur.  Wij Ivan Delaere, burgemeester,  ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente Pittem, na de formaliteiten te hebben vervuld, voorgeschreven door het burgerlijk wetboek, na korttekening van de aangehechte stukken, na afzonderlijk de verklaring van de partijen te hebben ontvangen dat zij elkaar voor man en vrouw willen nemen, na aangifte van huwelijk op 12 januari 2006 te Pittem,  hebben in naam van de wet, uitgesproken dat door het huwelijk in het openbaar ten gemeentehuize verbonden zijn: Renaat Paul Devriese, geboren te Tielt op 27 januari 1975, wonende te Pittem, Tieltstraat 7/3/2, ongehuwd, meerderjarige zoon van Eric Frans Jules Maria, Devriese, 60 jaar, en van Marleen Margareta Vande Maele, 55 jaar, beiden wonende te Pittem enerzijds, en Valerie, Carla, Leontina Cloet,  geboren te Tielt, op 21 juni 1977, wonende te Pittem, Tieltstraat 7/3/2, ongehuwd, meerderjarige dochter van Luc, Henri, Cloet, overleden en van Laurette, Zulma, Bertha,Wambeke, 54 jaar, wonende te Pittem, anderzijds.  Partijen hebben verklaard dat er tussen hen – huwcontract houdende Wettelijk Stelsel – werd opgemaakt door het ambt van notaris Monballyu Goddelieve, notaris te Pittem op 1 februari 2006.  Waarvan deze akte dadelijk in het dubbel werd opgemaakt in aanwezigheid van Frederik Luc Devriese, 27 jaar, wonende te Pittem, broer van de bruidegom,  en Lisabeth, Suzanne, Leonard, Cloet,32 jaar, wonende te Knokke-Heist, zuster van de Bruid.  Na voorlezing van deze akte hebben de comparanten met ons getekend.  Is dat allemaal juist wat er in staat?  Er is niemand ouder of jonger gemaakt?  Allez, dat jonger zou nog niet zijn, maar dat ouder, dat is wat anders.  Dan zal ik vragen dat dat getekend wordt, maar we zullen natuurlijk aan Valerie en Renaat de kans laten om dat als eerste te doen

Winkelier: het adres was niet goed, in de supermarkt De Cloet in Knokke was het?

Lisabeth: Sluikreclame.

Supermarkt De Cloet, deze week reclame op alle zuivelwaren?

 

Trouwers tekenen…

 

Zeg burgemeester, dat is nogal een papierwinkel hé.

ID: Ja, ik moet eerlijk bekennen, een keer ja zeggen in je leven, dat dat toch heel wat papier naar voren brengt.  Maar ja, het is nu eenmaal de administratie hé.

Burgemeester, hoelang bent u eigenlijk al getrouwd?

ID: 26 jaar.

En nog geen spijt van gehad?

ID: Nee, nog altijd niet.

Dus u kunt het iedereen aanraden?

ID: Hoe zegt u?

U kunt het iedereen aanraden?

ID: Jaja, absoluut.  Absoluut.  Je moet toch altijd reclame maken voor je eigen winkel, anders heb ik hier niets meer te doen op dit gemeentehuis.  Of toch niet wat betreft wettelijke huwelijken.  Er is werk genoeg op de gemeente, het is dat niet.

Beeld van oma en opa die zitten te kijken, en beweging naar burgemeester die tegen het kind naast zich bezig is 

ID(fluisterend): Je mag dan dat trouwboekje geven.  Ga jij dat doen?  Je mag dan dat trouwboekje geven.

Wat is dat?

ID (nog altijd fluisterend) Maar ge moet een beetje helpen hé.  Je ziet, en het antwoord was duidelijk, de akte is getekend, waarvoor ik de getuigen dank voor hun medewerking, om dat te doen, maar als ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente Pittem, zou ik in mijn taak tekortschieten als ik daar nog iets niet aan toe te voegen had.  We hebben daar zo juist de drie wettelijke reglementen of nalevingen gehoord die het wetboek voorstelt, maar ik heb daar nog een drie à viertal adviezen aan toe te voegen die komen uit de echte levenservaringen van mensen die – en ik kijk dan naar oma of mémé, gelijk dat je ook zegt – die vijftig, zestig, vijfenzestig jaar gehuwd zijn.  Onlangs hadden wij hier een 65-jarig huwelijksjubileum te vieren.  En als je dan die mensen hier voor de gemeente… ze worden ontvangen op het gemeentehuis, of je gaat ze thuis gaan bezoeken.  En als je dan naar die mensen kijkt, die zitten eigenlijk echt nog verliefd te kijken naar mekaar.  Echt waar.

Ze is blijkbaar niet echt akkoord hoor.  Ik weet niet (applaus voor oma en opa begint), kijk misschien efkes… Kijk nu eens verliefd naar mekaar misschien! … Burgemeester, burgemeester, dat klopt wel degelijk, dat klopt wel degelijk . 

ID : In feite doet dat eigenlijk echt deugd, wanneer dat je dan een wettelijk huwelijk inzegent van jonge mensen die kiezen voor elkaar, en dat je dan die jaren daarop gouden jubilea binnenkrijgt, of diamanten, en dat je ziet dat die liefde daar ook nog is.  Het zal misschien op een andere manier vertaald worden, want jonge mensen hebben mekaar nodig op een andere manier dan oudere mensen. Het samenzijn is natuurlijk door de jaren anders geëvolueerd.  En onlangs hadden wij zo’n diamanten huwelijksjubileum van zestig jaar en ik vroeg aan die mijnheer, ik zeg: hoe doe je dat eigenlijk om zestig jaar huwelijk te vieren?  Dat is niet zo evident, de dag van vandaag, jammerlijk genoeg   en hij zei mij: Burgemeester, ik wil je dat wel meedelen, wat de gulden regels daarvoor zijn, maar je moet de belofte maken om dat op ieder wettelijk huwelijk ook mee te geven aan de jonge mensen.  Ik heb die belofte gedaan en ik ga ze hier dan ook houden.  Natuurlijk, voor een politieker, beloften houden, dat is soms wel een keer moeilijk, maar ik vond het zo echt goeie raadgevingen dat ik ze tot vervelens toe voor mezelf, maar ik zeg ze op ieder wettelijk huwelijk.   En over wat gaat dat? Valerie, je zult mij nu eens niet kwalijk nemen dat ik me richt tot Renaat.   Renaat, vier goeie stelregels om een goed huwelijk, een prachtig huwelijk en dan binnen vijftig jaar hier terug op het gemeentehuis te zijn.  Het zal wel met een andere burgemeester zijn, maar over wat gaat dat? En… Indien de camera nu even kon inzoomen op de ouders daar…

Graag, graag, ah, u doet ook al de regie.

ID: Je zal dan onmiddellijk de bevestiging zien, als ik die raadgevingen zeg, ze zullen dan wel ja of neen knikken.  Ge gaat dat wel zien.

Oké, ik ga nu naar de ouders toe, wacht…

ID: Renaat, je moet je vrouw altijd gelijk geven, je moet je vrouw altijd de portemonnee geven, je moet je vrouw de meeste plaats in bed geven, maar maak tenslotte dat je altijd het laatste woord krijgt.  En als je dat krijgt, dan heb je een heel goed huwelijk, en dat wensen wij jullie natuurlijk allemaal hier aanwezig van harte toe. En mag ik nu het wettelijk document van het huwelijk overhandigen, maar dan zal ik dat overlaten aan mijn assistente.  Als ge dat huwelijksboekje aan Valerie en Renaat wilt geven, maar ge moet er ook drie zoenen bij geven.

Ah, uzelf kust niet?

ID: Dat zal straks komen.

En de man moet eigenlijk het laatste woord hebben, zei u. Ik bedoel, ik heb ook een beetje ervaring met een huwelijk, en ik ervaar dat zo niet.

ID: Dat is de laatste stelregel: maak dat je het laatste woord krijgt.

En lukt dat bij u?

ID: Dat lukt niet altijd, maar toch al… (meisje kust de bruid) Voila ze, dat is toch mooi hé.   Mag ik nog een applaus voor Valerie en Renaat?  En mijn taak als ambtenaar zit erop, maar aangezien het ook mijn laatste taak is vandaag, en deze week, stel ik voor dat we daar nog een glaasje op drinken, op het geluk van die beide mensen.   Spring maar allemaal rechte, en wenst ze maar proficiat, want ze hebben het verdiend.

 

En dan is het moment gekomen: De burgemeester wenst het koppel proficiat en kust de bruid…

En?  Hoe kust ie?

Valerie: Heel goed.

Hij kan ze kussen eigenlijk!

(Intussen is de schoonbroer, de kruidenier uit Knokke, de sjerp van de burgemeester eens aan het aanproberen.  Maar dat lint staat hem niet, want hij is een veel te magere slungel.)

ID: Ik hoor je vrouw zeggen: ge moet een beetje buik kweken. 

Winkelier: Ik ben toch goed bezig, ik drink op tijd één.

ID: Toen ik begon in de politiek, woog ik slechts 75 kg.  En ze zeiden tegen mij: als je wilt burgemeester worden, moet je gewicht in de schaal kunnen leggen.  Maar ik heb dat een beetje letterlijk opgepakt (gelach).  En geraakt dat nu maar kwijt hé…

 

Dan neemt de burgemeester een foto van winkelier…

 

ID: Het is mijn taak ook.  Na het wettelijk huwelijk ben ik een beetje fotograaf. 

Serieus?  Een frank bij verdienen zo, voor de plaatselijke kranten?

ID: Ja, je ziet dat de verdienste van een burgemeester in een kleine gemeente toch zo hoog niet ligt.  Dus moeten we een keer een frank bij verdienen.  En naar het schijnt zijn fotografen en cineasten bij de mensen die het best betaald worden, dus waarom zou ik dat jobke niet aannemen?

U gelooft in fabels.

ID: Waarom niet? Wil je nog een keer? (doet teken naar de bruidegom dat hij foto wil nemen)

Renaat: Wel, er is wel één probleem: mijn vrouw is weggelopen.

Nu al?

ID: Zijn vrouw is al weg.

Renaat: Ik weet niet, ik denk dat ze naar het toilet is, ik hoop het, anders wordt dat een probleem.

En hebt u uw portefeuille nog?  Tast eens.

Renaat: Die heb ik bij mij.

Doet u dat werkelijk, van alle trouwers een foto nemen?

ID: Dat is voor onze gemeentelijke infokrant.  Dus, we geven hier een gemeentelijke infokrant uit, waar onze gehuwden, onze jubilarissen instaan.  En aangezien het vandaag een eenmansbediening is, moet ik instaan voor alle taken hé.

Ah, ze is toch niet weg!  Oef! …

ID: Zou je nog een keer willen… ’t is voor een foto…

Het is zo, de burgemeester wil nog een frank bij verdienen, hij werkt ook voor de regionale kranten…

ID: Zou je daar voor de vlag???  (ze wandelen naar de vlag toe en de burgemeester stelt zich op voor de foto…Waarna er nog een uitgebreide fotosessie volgt.

22:44 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.