16-02-06

IVAN DELAERE IN DE VRIJE SCHOOL VAN EGEM

Niet op tv te zien: de babbel die de burgemeester van Pittem had met Rosa Vandycke, de directrice van de vrije basisschool in deelgemeente Egem.  Ik liep met hem eens binnen op de school.  De directrice stond niet meteen te popelen om me te zien, want ze vond 'Micro Zonder Zout' een 'gevaarlijk programma', omdat de interviews naar haar zin 'te tendentieus' waren.  Vriendelijke dame hoor, daar niet van.  En zonde dat er geen tijd over was om ook nog fragmenten uit de babbel met Rosa in één van de afleveringen te stoppen, maar het lukte echt niet, dus doen we het hier maar. Rosa was wel blij om de burgemeester te zien, want ze wou weten of hij er niet kon voor zorgen dat de gemeente de stoelen en de tafels voor het mosselfeest van de school gratis zou leveren, in plaats van zoals gewoonlijk, tegen betaling.  Maar toen we aan de deur van de school stonden, wist ik dat allemaal dus nog niet.  Eerst legde Ivan Delaere me uit wat voor een school we zouden binnengaan.

 

ID: Het is wel geen gemeentelijk onderwijs, het is een vrije basisschool, maar dat contact met die directies, dat moet er wel zijn met de gemeentes.  Alhoewel we daar niet direct enige impact in hebben, om in hun werking iets te gaan betekenen.  Maar het is toch altijd belangrijk dat je dat een keer onderhoudt.  We gaan een keer binnengaan (gaat binnen)……………. we gaan een keer zien of de directie er is (loopt de trappen op) …..

Burgemeester, bent u eigenlijk zelf naar school geweest?

ID: Ik ben lang genoeg naar school geweest, uiteraard zoals iedereen hé, er is de schoolplicht. 

En hebt u eigenlijk gestudeerd?

ID: Indien het nodig was, ja, voor de examens.

U hebt gestudeerd voor burgemeester?

ID: Neen, daar kan je niet voor studeren.  Dat is ook, ja, je neemt die taak op, en door de ervaringen leer je wel hé.

En wat bent u dan van opleiding?
ID: Ik heb het graduaat secretariaat moderne talen gevolgd, in Kortrijk.

U spreekt dus moderne talen?

ID: Iedere taal is modern hé.

 

En toen stonden we dus bij Rosa Vandycke en hadden we het over haar verzoek om de stoelen en de tafels voor het feest gratis te leveren.

 

Maar zoiets kan toch gratis? Allez…

ID: Dat is een beetje naar de verantwoordelijkheid… omdat we weten dat veel gratis, wordt veel minder gewaardeerd of dat je er iets zou voor betalen.

Ah, het is opdat je het zou waarderen!

Rosa: Maar een school waardeert dat zeker hé.  Dat zijn hier allemaal intelligente mensen die hier werken. Dus… En er is maar één school. Ah, er zijn er eigenlijk twee hé.

ID: Twee ja.

Rosa: Hewel, twee scholen, dat zou wel lukken.

En die andere, die andere is beter, die krijgt dat gratis.

Rosa: Ook niet hoor, want dan zouden wij daar allang tegen gereageerd hebben.

ID: Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen de verschillende… We proberen die prijzen zo laag mogelijk te houden, maar het is een beetje naar de verantwoordelijkheid, naar het onderhoud van de materialen.  Want als je dat gratis wegschenkt, stellen we vast, van, ik zeg niet dat het van de school zo is, maar van bepaalde verenigingen, ‘god ja, het is van de gemeente, ge moet daar eigenlijk niet zo goed voor zorgen, en als het kapot is, het wordt toch vervangen.’  Hebben we gezegd…

Rosa: Ja, verenigingen en de school, er is daar wel verschil in hé.  Zodus.

ID: Gaan we een reglement maken die het heel wat goedkoper maakt.

Rosa: Wij zijn wel plichtsbewuster hé.

Jamaar, ja, pas op, ze zeggen dat makkelijk, natuurlijk hé.

Rosa: Ja, daar begint het mee hé, en dat proberen dan ook te doen.

ID: Voila, nu hoor jet een keer van een ander hé.

Rosa: Maar anders, op het gebied van… zijn we heel gemakkelijk geweest deze keer.  De werklieden, die brengen dat, die brengen dat binnen, die komen dat weer ophalen, allez, ze zijn dus wel heel vriendelijk.

 

 

(de directrice heeft pas verteld dat ze oorspronkelijk van Pittem is maar nu al lang in Egem woont, en dat ze geen last heeft van de fusie)

De burgemeester zelf is van Kuurne.

Rosa: Inderdaad van de euh … de ezelsgemeente.

Inderdaad, u aarzelde zo even.

Rosa: Ik dacht: hoe ga ik dat nu…?  Hoe ga ik dat nu precies zeggen.

ID: Maar ezels zijn ook mensen hé, dat is een spreuk van Bond Zonder Naam, ‘Ezels zijn ook mensen hé’

 

 

ID: (over politiek) Het is in het onderwijs zo, het is bij ons, het is in de politiek zo, ge moet het graag doen hé.  Als ge dat met tegenzin doet, dan hou je dat niet lang vol hé.

Zeg, burgemeester, nu we hier in school zitten, was je eigenlijk zelf een goed leerling?

ID: Goh. Ik was een middelmatig leerling.  Ik was geen primus om te zeggen dat ik altijd de top scheerde, maar ik kon mijn deel doen.  Ik kon mijn deel doen.   Ja.

Ah dus, je hoeft eigenlijk geen primus te zijn, dat verwondert me wel een beetje…

Rosa: Om burgemeester te zijn?

Om burgemeester te zijn.

ID: Neen, ik denk dat niet. 

Rosa: Ja, want op school is het gewoon, … Ja, er zijn eigenlijk zoveel andere dingen die een rol spelen als je burgemeester bent.  Uw gevoel voor het sociale naar de mensen toe en zo.

ID: Sociale contacten, ja.

Rosa:  Dat kun je niet in cijfers uitdrukken hé.  Dus ik denk, iemand die sociaal ingesteld is, die aandacht heeft voor iedere, voor iedereen in de maatschappij…

ID: Het belangrijkste is natuurlijk…

En bescheiden zijn hé.

Rosa: Ja natuurlijk

ID: En bescheidenheid. Maar dat is iets dat onze reporter niet gelooft. Dat je moet bescheiden blijven. Zelfs als je in die functie zijt, dat je in feite niet moet beginnen zweven omdat je burgemeester of dat je minister komt of zo…  

Nee, maar ik zeg, ik associeer dat niet met de functie van burgemeester.

Rosa: Bescheidenheid?

ID:  Hij gelooft dat niet dat burgemeesters ook bescheiden kunnen zijn. Vol ongeloof moet je daar naar luisteren.

De burgemeester tracht me te overtuigen, maar…

ID: Ik moet daar vol ongeloof naar luisteren eigenlijk.  Hij gelooft dat niet, maar het is zo.

Rosa: Ik kan daar inkomen. Het is niet omdat je burgemeester of ik weet niet wat zijt.  Ge moet een beetje met uw voeten op de grond blijven.

ID: Dat is ten eerste, blijven zoals je bent, voetjes op de grond, en weet je wat het ook is, na de politiek is er ook nog een leven.  Ik zou graag hebben als de politiek gedaan is, dat ik iedereen nog recht in de ogen kan kijken.  Dat ik niet moet weglopen voor de een of de andere, en zeggen: oeioei, waarom heb ik daar niet?  Die persoon is daar.  Recht in de ogen en eerlijk blijven.

Jamaar, u zit nog zo lang in de politiek.

Rosa: Politiek is een rare zaak hé. Dat kan van de ene dag op de andere dag afgelopen zijn.

Jaja, onderwijs ook hoor. 

Rosa: Neenee, in het onderwijs is dat anders.

ID: Journalistiek is dat wel een beetje zo hé. Politiek is vergankelijk, maar wanneer dat dat gedaan is, moet je de mensen nog recht in de ogen kunnen kijken, en zeggen: ‘Ik heb geprobeerd mijn best te doen,  ik hoop dat ik daarin gelukt ben, en achteraf kunnen we nog tussen de mensen komen en tussen de mensen leven.’.  Dat is toch het belangrijkste.  Als je je op een eiland stelt gedurende de politiek , dan zit je ook op eiland na de politiek.  En dat kan niet de bedoeling zijn om die functie te doen, anders stop je er best mee.

Dus hij mag hier nog komen ook als hij niet meer verkozen is?

Rosa: Jaja, zeker, zeker, zeker, jajaja.

ID: Op zeker ogenblik is het ook zo met een aantal mensen dat je via de politiek… Schep je wel wat andere vriendschapsbanden  dan dat je … En ik denk dat die vriendschapsbanden na de politiek ook blijven bestaan.  als je altijd eerlijk geweest zijt tegen de mensen, blijft dat bestaan. En dat is de bedoeling.  En als je dat niet kunt, eerlijk zijn tegenover de mensen, kan je ook geen vriendschap krijgen.  En vriendschap is toch belangrijk in het leven.

Rosa: Juist.

Is de burgemeester een vriend?

Rosaz: Ja, hij is een vriend geworden.

Id: Doorheen de jaren, en doorheen de contacten dat je hebt als burgemeester tegenover directie van de school en zo verder, dan voel je op de duur wel, allez, dan zeg je, dat is iets dat je later nog altijd kunt meedragen, dat je daarmee, ja.

Zeg burgemeester, als het een vriendin is, die tafels, dat moet dan toch in orde komen.  Wat had je nodig?  De tafels, en…

Rosa: De stoelen.

En de stoelen.  Ja, dat zal in orde komen hé, burgemeester.

ID: Ik zal dat de volgende week in de gemeenteraad zeggen en zeggen dat het een voorstel was van de reporter van ‘Micro Zonder Zout’. 

Ja, zeg misschien dat ik er op drukte.

ID: Op drukte om op een andere manier te …En dan zullen we wel zien hé.  De gemeenteraad…

Rosa: Dan zou dat voor ons toch nog een pluspunt zijn.

ID: Zeker te bespreken.  Allez.

En krijgt de burgemeester dan ook gratis mosselen die avond.

Rosa: Neenee.

ID: Nee, en dat zou ik ook niet willen.

Ah ja, ik dacht anders: voor wat hoort wat.

ID: Neen, dat hoeft niet.

Rosa: Ik ga hem dan wel een keer trakteren als ik hem tegenkom zo. Dat is dan mijn eigen initiatief hé. Een keer een pintje samen drinken, dat kan hé.

ID: Wanneer je aan zo’n activiteiten deelneemt, is dat om je steun ook te betuigen aan de mensen die iets willen inrichten, en dat kan altijd… Dat kleine financiële inbrengetje is belangrijk voor iedereen die het goed meent.  En iets gratis, neenee.

Ja, burgemeester, u hebt toch ook maar uw wedde.  Als u zo overal moet gaan meeëten en meedrinken.

Rosa: Maar als je thuis eet, kost het ook geld hé.

ID: Geen voorkeurbehandeling voor een burgemeester.  Dat is een burger als een ander.

Rosa: Neen, dat doen we eigenlijk niet.

ID: Nee, dat doen we niet.  Neenee, dat zou ik ook niet willen.  Daar doe ik niet aan mee.

Rosa :  Iedereen betaalt hier hé.  Anders… Dat is nu een keer de school hé.  Maar er is daar niemand die daar over valt hé, ze zeggen, ah, het is voor de school, dus.

 

21:33 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.