15-02-06

HET NIEUWE GEMEENTEHUIS VAN IVAN DELAERE

Ivan Delaere, de burgemeester van Pittem, wil me per se de werken eens tonen aan zijn nieuwe gemeentehuis.  Ze zijn allemaal gelijk, die burgemeesters, als ze kunnen, dan willen ze toch graag even enkele van hun realisaties laten zien.  Ergens begrijpelijk natuurlijk, ze doen het voor het volk en ze moeten natuurlijk verkozen worden door het volk.  En de verkiezingen naderen.  Vandaar wellicht dat in de komende maanden overal grote bouwwerken net 'toevallig' klaar zullen geraken.  Ik plaag de burgemeester van Pittem dat dit gemeentehuis van hem, of het nieuwe administratief centrum, zoals hij het noemt, dan ook niet 'toevallig' in juni klaar zal zijn.  Maar hij houdt vol dat het wel zo is.  Dat het nieuwe gebouw zeker geen promotiestunt is om zijn beleid te propageren.

 

Ja, maar er zal hier toch wel een plaat tegen de muur komen…?

ID: Wel, er zal uiteraard een plaat tegen de muur hangen, om te weten wanneer het gebouw geopend is. 

En met de titel van de burgemeester…

ID:  Dat zal er uiteraard op staan.

Zie je?

ID: Voor de geschiedenis is dat belangrijk dat de mensen binnen 50 jaar nog weten wie er dan burgemeester was, en wie hier de eerste steen heeft gelegd en de opening heeft gerealiseerd.

En misschien een standbeeld?  Naast Verbiest. 

ID:  Zo ver zal ik het niet brengen.  Er zijn nog burgemeesters geweest in de gemeente die meer dan verdienste gehad hebben om de gemeente uit te bouwen.  Dat is een ketting in de geschiedenis en iedereen speelt daar zijn rol in, maar aan mij…

Burgemeester u bent toch meer dan een simpele schakel hé, zo niet beginnen hé.

ID: voor mij is het niet om monumenten op te richten of gedenkstenen met mijn naam erop. 

Of een straat?  De Ivan Delaere-straat.  Laan?  De Ivan Delaere-laan.

ID: Wanneer zij die beslissing nemen, denk ik dat er van burgemeester Ivan Delaere al een hele tijd, dat het al geschiedenis zal zijn eer een straat genoemd wordt naar iemand, zodus.  Het is ook niet mijn ambitie om te pronken met veel euh… met veel activiteiten of…  Nee, laat het ons maar eenvoudig en simpel houden.  Dat is het beste.  Bescheidenheid siert de mens.

Dat is grappig.  Ik hoor dat al de burgemeesters zeggen.  Ik kan ze eigenlijk op een rij zetten… Ze vinden allemaal van zichzelf dat ze bescheiden zijn.  En er is eigenlijk niemand die liever op de voorgrond staat.

ID :  Daarvoor zijt ge ook burgemeester hé.

En ze zeggen het graag hé, dat ze zo bescheiden zijn.

ID: Daarvoor zij je ook burgemeester hé.   Daarvoor zij je ook burgemeester.   Ge zijt de eerste burger van de gemeente.  Zoals onze minister-president de eerste burger is van de Vlaamse Gemeenschap, zijn wij de eerste…

Maar niemand gelooft dat toch dat jullie bescheiden zijn?

ID: Maar tochwel. 

Maar neen. 

ID: Ze moeten het niet geloven, we zijn ook, dat is nu eenmaal de realiteit. Burgemeesters zijn op hun manier bescheiden en proberen het voor hun gemeente …

Dat is zo op een alternatieve manier dan eigenlijk?

ID:   O, dat zou ik niet zeggen, alternatieve manier, ze zijn bescheiden. Echt waar.  Geloof het vrij van mij. 

Ah, dat is eigen aan burgemeesters?

ID:  Dat is een beetje eigen aan burgemeesters. 

Dat was mij nog niet zo opgevallen eigenlijk.

ID: Nochtans, na die vele reportages zou dat al duidelijk moeten geweest zijn.   Dat is zeker, absoluut. Bescheidenheid is niet enkel van zich op een achtergrond te begeven, bescheidenheid is om te weten welke grenzen je hebt als mens, en weten wat je aankunt.  En dat wordt door de mensen, als je zelf kunt bepalen wat eigenlijk je grenzen, je mogelijkheden zijn, dan wordt dat nog meer gewaardeerd bij de mensen dan dat je denkt.

U hebt geen grenzen, zo is het makkelijk natuurlijk.

ID: Wij hebben grenzen, wij zijn toch ook maar mensen.

Zie je?  Hij spreekt al in het majesteitsmeervoud: wij hebben…

ID: Wij! Dat is nu eenmaal zo, wij spreken voor de gemeenschap, en de gemeenschap, dat is wij.  De ik-vorm, dan zou je denken dat we te veel egoïst zijn.

Jullie zijn heel bescheiden.

ID: Kunnen we nog binnen Chris? (tot één van de werkmannen die aan de deur van het nieuwe gebouw aan het werken is).

U kunt met de deur in huis vallen.

ID: Ja.  Nog een geluk dat je goeie mensen aan de gemeente hebt die dat allemaal willen doen hé.  Ze openen zelfs de deur voor mij.

Ja, ze durven niet anders.

ID: Tochwel.

Aan de kant, de burgemeester is hier! Ja, het is een bouwwerf hé. 

ID: Ja, het is een bouwwerf, maar binnen enkele maanden zal dat heel goed ingericht worden, zodanig dat de mensen zich heel vlug thuis zullen kunnen voelen.  En dat wordt hier een beetje…(we gaan de trappen op en komen boven)... Die hoek daar, dat wordt een beetje mijn nieuwe verblijfplaats.  Om hier te komen werken. Dus het kantoor van de burgemeester zal hier zijn, hier boven.

Is het waar?

ID: Jajaja. Hier in die hoek.

Amai!

ID: Het ziet er nu nog groot uit hé, maar een keer dat het afgewerkt is zal dat wat minder…

En zal dat hier met een glazen wand zijn?

ID: Dat zal met wanden afgezet zijn, ajjajaja.

Een glazen deur of???

ID : Euh, glazen deur, er zit glas in.

Of zal hier niets van wand…

ID:  Jajaa, absoluut, absoluut, dat wordt nog heel goed ingericht.  Zodanig dat, als mensen bij mij op bezoek komen, er moet een huiselijke sfeer hangen.  Dat de mensen weten dat ze hier thuis komen.   Het is ook een gemeentehuis hé, het is geen burgemeestershuis.   Het is een gemeentehuis.

Huiselijk.  Ja misschien nog ergens een open haard of wat, of…

ID: We zullen het laten bij huiselijk…

En dan kunt u uw pantoffels hier aantrekken…

ID :  Waarom niet?  Dat vind ik nog een goed idee, dat de mensen onmiddellijk voelen van: we zijn hier thuis.  Dat vind ik nog een goed idee.

En ’s morgens kunt u hier vroeg in pyjama zitten.

ID:  Dat zou toch wel een beetje te veel zijn.

Kwestie van echt die huiselijke band te smeden.

ID:  Absoluut, maar een huiselijke sfeer kan je ook nog op een andere manier dinge, de manier waarop je mensen ontvangt.  Dat ze hier binnenkomen dat…   De stap naar een gemeentehuis is voor veel mensen al een drempel om te overwinnen.  Wel, die drempel moeten wij zo laag mogelijk houden, dat de mensen die hier binnenkomen…

Ja, u zit wel op een verdieping…U had dan beter beneden gezeten.

ID:  Maar ja, je hebt ook zicht op je gemeente dan.   Als je dan ziet, en als je dan een keer kijkt over je gemeente, dan stimuleert dat om een keer wat verder te doen hé (zicht op fabriek). Dat je zegt: we nog wat werk te doen hé.

Ja, mooi zeg.  Ik zie fabrieken…

ID:  Ja, absoluut, absoluut.

En u vindt dat een mooi zicht.     

ID: Dat is niet echt een mooi zicht, maar het is er nu eenmaal hé.

Slopen hé, burgemeester!

ID:  Dat zullen we die eigenaar maar niet aandoen,  iedereen heeft recht op zijn leven, iedereen heeft recht op zijn werk.

Ja maar ja, anderen het zicht ontnemen.

ID: Dat is de realiteit.  Mensen hebben daar volledig legaal kunnen gaan bouwen, goed ja, waarom niet?  Het verschaft ook werkgelegenheid aan de mensen hé.  En is dat niet denderend van zicht, ja, dan nemen dat er maar bij.  Er zijn nog veel mooie kantjes van de gemeente die we kunnen tonen dan enkel die toren, dat is nu eenmaal de realiteit. 

 

Terug in het oude gemeentehuis heerst er een gezellige drukte.  Alles is nogal krap bemeten, maar dat verhoogt zelfs de gezelligheid.

 

Dat is toch gezellig hier?

ID: Jaja…

Ik vind dat gezellig.

ID: Ja, maar op een manier, om een goeie administratie uit te bouwen is dat toch wel wat krap, wetend dat wij in de laatste vijf à zes jaar meer dan verdubbeling van het personeel gekregen hebben, zodanig dat je toch moet…die altijd in hetzelfde gebouw zitten.

Al uw personeel is verdubbeld.

ID: Het aantal!  Niet in kilo’s.  Dat zou ik hier niet durven zeggen ook, want dat zou wat anders zijn. 

 

Het is duidelijk, er is een nieuwe ruimte nodig.  Want die mensen zitten hier niet om te slapen, er dient gewerkt te worden.  Ook de burgemeester werkt hard.  En slaapt weinig.

 

ID : Nee, ik ben zelfs een heel slechte slaper.

Is het waar?

ID: Echt waar.  Ja.

Oei!

ID: Jajaja.  Drie, vier uur op een nacht zal meer dan voldoende zijn voor mij.   Ja.

En bent u dan niet constant oververmoeid?

ID: Neen.  Nee, nee, nee, ik heb ook niet meer behoefte dan dat.  Ik heb niet meer behoefte dan 3, 4 uur slaap, en dan ben ik opnieuw fit om er tegenaan te gaan voor de volgende dag.

Jaja, maar ze zeggen dat hé, dat eigenlijk de groten der aarde dat dat die zijn die weinig slapen omdat die meer tijd hebben om grootse daden te verrichten.

ID: Zo ja?  Daar had ik nog nooit bij stilgestaan..  Het is nu eenmaal een gegeven dat ik niet veel slaap ’s nachts, en dat ik de rest… Automatisch ben je met vele zaken bezig, en het moment dat je dan de slaap niet meer kunt vatten, dan ben je al bezig met plannen voor de volgende dagen.  En goed ja, dan kan je er wel vroeg aan beginnen in de morgen, dan dat je dat laat sluimeren hé. De morgenstond heeft goud… in de mond.

En hoe vroeg bent u uit de veren?

ID: Goh, meestal gebeurt het dat ik van… ja, als ik de slaap niet kan vatten, van 4u30, 5 u, al bezig ben met werken thuis. Ja, een burgemeester stopt niet hé, zijn taak.  En als je dan weet dat je bepaalde zaken nog moet voorbereiden, ja, dan kan je ze beter onmiddellijk voorbereiden dan dat je daar…

Amai!  En bent u dan degene die ’s morgensvroeg brood gaat… euh gaat halen, of euh…

ID: Neen, dat is een taak voor mijn vrouw.  Maar op zondag zou ik dat wel doen.  Op zondag zou ik wel efkes naar de bakker lopen om verse boterkoeken of verse broodjes te gaan ophalen.  Ja.  Dat lijkt me wel een keer leuk om dat te doen, dat is een keer iets anders hé.

Als u dan toch zo vroeg op bent.  Ik dacht…

ID:  Ja, we hebben gelukkiglijk nog een aantal bakkers die thuisbezoeken met een broodronde, en die steevast een broodje aan de deur zetten.  Maar op zondag lijkt me dat toch wel leuk om dat een keer te gaan doen.  Dat is een keer iets anders.  Dan kan je ook nog een keer tonen dat we niet enkel burgemeester zijn hé.

Ah, u doet dat om aan de mensen te tonen…

ID: Te tonen dat je een mens zijt zoals een ander hé.

Ah ja, dat hoort allemaal blij dat grote plan van ‘zie eens, ik ben menselijk’.

ID: Neenee, je gewoon gedragen zoals je zijt. 

 

Even later zijn we weer in het nieuwe gebouw waar de architect en de schepen van openbare werken een werkvergadering hebben en de burgemeester is nog altijd zijn betoog aan het afsteken over hoe gewoon hij wel is.

 

ID:  Je hoeft niet te veranderen als mens omdat je burgemeester zijt. We zitten toch niet op een ivoren toren toch.  Je blijft zoals je bent. En dat is ook iets dat je het langst uithoudt.  Je hoeft je levensstijl, je hoeft jezelf niet te veranderen omdat je nu opeens burgemeester geworden bent  Ik zeg altijd tegen de mensen: als het nodig is, ge weet dat de deur hier altijd open staat, kom maar binnen en vraag maar.

U zegt dat, maar ze staat niet open, of wel?

ID: Tochwel, ’s avonds.  Die deur staat open. Die weten dat.  Wanneer zij licht zien branden in mijn kantoor, weten zij dat, dat de deur open is en dat ze altijd mogen binnenkomen.  Praatje maken, lost soms veel op.  Dat wordt soms een keer vergeten hé, dat…

Dus, als we gewoon eens een praatje willen komen slaan…

ID: Een babbel, een losse babbel.  Geen probleem, wanneer dat je in Pittem komt, je mag altijd een keer binnenspringen.

En over wat dan zo?

ID: O, dat gaat over de zaken van de gemeente, maar dat gaat ook over eenvoudige zaken van mensenleven…

Het weer?

ID: Goh, het weer, maar ook over mensen die eens op een andere manier een babbel willen slaan, die ergens ja, een ruggensteuntje, die ergens in vertrouwen iets willen komen vertellen…

En de eenzamen, die mogen ook komen?

ID: De eenzamen mogen ook altijd binnenkomen.  De deur staat voor iedereen open hé.  We maken geen onderscheid, kleur, ras of stand.

Bent u eenzaam dus, allemaal naar Ivan Delaere!

ID: Ze mogen altijd komen praten.  Een praatje lost soms veel op, echt waar.  Dat gebeurt te weinig.  Het zou veel meer moeten gebeuren.

Ja, maar ik ken nog wel wat eenzamen.  Ik zal het zeggen.

ID: Stuur ze maar, geen probleem.  Een aangename babbel is altijd goed meegenomen.

Mijnheer den architect, mag ik efkes?

Architect: Ja.

Mijnheer de burgemeester komt daar boven te zitten.  Welke wand zit er eigenlijk tussen zijn bureau en de centrale ruimte?  Is dat een glazen wand?

Architect: Euh, naar de kant van de vide is dat een beglaasde wand.  En tussen de burelen onderling is dat eerder een gesloten wand.

Dus we zullen, u zult in een soort glazen huis zitten burgemeester.

ID: Glazen huis, jajaja.

Eigenlijk een aquarium!

Architect: Het zal eigenlijk een open gevoel geven, een open karakter.   Inderdaad, inderdaad, ja.

U zult zich als een vis in het water voelen, hier…

LM: Liefst in helder water, liefst in helder water..

Dat zal van uw politiek afhangen hé.

LM: Absoluut (lacht).  

Ah, u wist dat nog niet hé…

LM: Een glazen wand…

U zult dus in een glazen hok zitten hé. 

ID: Nog een keer het bewijs dat wij voor iedereen openstaan hé.  Het is een huis die voor iedereen openstaat. En als je dat allemaal met gesloten, donkere wanden doet, het geeft ook geen sfeer hé.

Het zal toch allemaal klaar zijn voor de verkiezingen?

Architect: Dat is toch de bedoeling.

Dat was toch ook de opdracht?

Architect: Ja, inderdaad, inderdaad.

ID: Hij kan het toch niet laten hé, hij kan het toch niet laten om te zeggen.  Blijkbaar liggen er veel meer wakker van de verkiezingen dan dat ik er zelf van wakker lig, zodus.

Ja maar, u zegt dat u nu al niet goed slaapt, u moet van iets wakker liggen hé.

ID: Wel, het zal niet van de verkiezingen zijn voor het moment.

Ah, hij is zo zeker dat het allemaal in orde komt … U moet zich toch niet haasten, het is in orde, het is in orde.

 

09:02 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.