13-02-06

IVAN DELAERE: BURGEMEESTER VAN PITTEM

Ivan Delaere is burgemeester van Pittem.  Hij is de burgemeester die ik deze week in Micro Zonder Zout mag volgen.  Mijn eerste ontmoeting met hem vond plaats in het gemeentehuis.  Daar hadden we dit gesprek:

 

Komt u hier eigenlijk elke dag naar het gemeentehuis?

ID: Bijna iedere dag, ja.

Bijna iedere dag. U lijkt niet zeker.

ID: Tochwel, tochwel.  De maandagavond, de dinsdagvoormiddag, de dinsdagavond, de woensdag de hele dag, de donderdagvoormiddag, de vrijdagnamiddag en het gebeurt tijdens het weekend ook, de zaterdag en de zondag.  Dus het is wel heel zeker dat ik hier ben.

Ah ja.  U hebt vaste uren eigenlijk?

ID: Er zijn vaste afspraken.

Dus men weet wanneer u hier te vinden bent.

ID: Vaste afspraakuren wanneer ik hier aanwezig ben.  Ik combineer dat een beetje met mijn werk op de bank.

En wat is er eigenlijk uw hoofdberoep?

ID: Bankier.

Bankier eigenlijk.

ID: Bankier. Met geld omgaan.  Jajaja.  Absoluut.  

Ik hoor het al rinkelen in uw broek.

ID: ’t Zit hier al, ik heb al mijn muntjes meegebracht.  Jaja, is mijn hoofberoep.  De combinatie is wel een beetje moeilijk, maar we zijn nog te jong om te stoppen met werken hé. 

U kunt het geld niet loslaten.

ID: Ge kunt dat zo zeggen.  Het is ook belangrijk in het leven hé, het geld.  Ik weet niet of je dat beseft.  Zonder geld ga je niet ver geraken.

Ah ja.  En ja, moet u graag geld zien om…

ID: Bankier te zijn?  Nee, de liefde voor het beroep is meer dan de liefde voor het geld hé.  Bankier zijn is ook een beetje een sociale functie hé.  Je bepaalt op zeker moment ook een beetje 

Ah, u bent er om de mensen te helpen.  Ook als bankier?

ID: Ook als bankier.    Helpen beslissingen in de financiële aspecten van het leven.

Zo kunnen ze het allemaal uitleggen hé.

ID: In feite moet je maar twee keer naar de bank komen hé in je leven.  Dat is wanneer dat je geld nodig hebt, en wanneer je geld te veel hebt.   En het is juist bij die momenten dat wij als bankier een rol spelen. 

U bent de goedheid zelve.

ID:   Dacht ik.  Nee, het is niet de bedoeling van de goedheid zelve te zijn, het is gewoon een stiel, stielliefde dat je doet hé.   Ja. 

Bent u eigenlijk van Pittem?

ID: Ik ben geen rasechte Pittemnaar.  Ik ben zoals men dat hier noemt een aangespoelde.  Een beetje term van aan de zee, maar ik ben eigenlijk afkomstig van Kuurne,…

Ah, de gemeente van de ezels.

ID: De gemeente van de ezels, ja.

En u bent naar de gemeente van de zotten gekomen.

ID: Ja.  Zo zou je het kunnen noemen.  De combinatie is misschien moeilijk te verstaan, maar zo zou je het kunnen noemen.   Maar ik ben daar ook fier van, dat ik van Kuurne ben.  Ik zal dat altijd blijven houden ook zo hé.  En dat weten ze hier in Pittem.  Ik ga nooit loochenen of zeggen dat ik van Kuurne ben.  Ik vind dat dat ook een eer is.    Het is ook een mooie gemeente, Kuurne.   Niet zo mooi als Pittem natuurlijk.  Mijn collega van Kuurne zal dat wel begrijpen.

Ja, u moet dat zeggen nu u burgemeester van Pittem bent.  Was u eigenlijk niet liever burgemeester van Kuurne geweest? 

ID:  Nee, niet zo direct.  Mijn ambitie was ook niet zo om burgemeester te worden in mijn leven. Dat is er ook gekomen door me een beetje sociaal in te werken op de gemeente, en op de duur begin je je ook een beetje te interesseren voor de politiek.  En dat is zo gekomen. Dat moet groeien.  Maar eigenlijk echt ambitie?  Volgens mij over twintig, dertig jaar moeten zeggen: ‘Ge wordt burgemeester in de gemeente, die ambitie was er nog niet.’  Wel een beetje de medewerker achter de schermen.  En dat is ook belangrijk voor bepaalde mensen.  Maar de ambitie, dat groeit.  En dat komt er van in je leven.

Het is u overkomen eigenlijk?

ID: Het is mij overkomen.  Laat het ons zo zeggen.  Absoluut.

Maar niet tegen uw zin?

ID  : Niet tegen mijn zin, op de duur niet, nee.

Op de duur?  Eerst wel?

ID: Integendeel. Nee, niet tegen mijn zin, maar dat groeit.  En op de duur krijg je daar de smaak van te pakken. Ik moet zeggen: het is een boeiende job hé, burgemeester zijn.  Echt boeiend.

Wat is daar zo leuk aan?

ID: Contact met de mensen, heel belangrijk. 

Jamaar, ik heb ook contact met de mensen, en ik ben geen burgemeester.

ID: Op dat moment, contact met de mensen is heel belangrijk, omdat u een stuk vertrouwen krijgt als burgemeester, ge krijgt vertrouwen bij de mensen als burgemeester.  En dat vertrouwen mag je niet beschamen uiteraard.   En als ik vertrouwen heb van mensen, dan komen ze bij u met allerlei aspecten.  Het gaat dan niet alleen over gemeentelijke aspecten, het gaat over menselijke aspecten.  En dat vind ik heel belangrijk en boeiend in die job.   Iedere burger die hier binnenkomt,  iedere persoon die mij contacteert, zit hier met andere problemen en komt over andere dingen praten. En dat maakt juist het boeiende,   het is steeds afwisselend. Het is geen dagelijkse sleur, het is niet saai, het is afwisselend.

Jamaar, het zijn altijd problemen, dat wel.

ID: Nee, niet altijd problemen.  Er zijn veel mensen die ook een keer hun dankbaarheid komen uitdrukken tegenover de burgemeester.

Ah, voor wat hij geregeld heeft.  Bedankt burgemeester voor het woordje daar…

ID: Voor wat dat hij geregeld heeft of een tussenkomst in bepaalde aspecten die belangrijk kan zijn voor de mensen.  En dat gaat niet over regelingen, maar het gaat soms over de mensen die willen praten over iets.   Het vertrouwen dat je dan geeft, en de dankbaarheid achteraf omdat een bepaalde zaak dan is kunnen, allez, voor hen uitgewerkt worden, ik vind dat ook heel belangrijk.  En dan af en toe een keer een dankuwel,  alhoewel dat in de politiek niet altijd zo evident is, maar dat doet een keer deugd zuh…

Ja?

ID: Absoluut. Een keer dank u wel krijgen, stimuleert ook om er iedere dag opnieuw aan te beginnen.  En dat vind ik wel ook belangrijk, dat doe ik ook voor andere mensen, een keer dank u wel zeggen voor hetgeen tegenover mij betekenen.  Je hoeft dat niet iedere dag te zeggen uiteraard.  Het moment dat je dat zegt, moet dat ook gemeend zijn, en dat is belangrijk  in het leven. Een keer kunnen zeggen ‘dank u’.

Dank u.

ID: Absoluut. 

Dank u.

ID: Graag gedaan.

Het doet deugd hé.

ID: Absoluut.

Ik zal het nog eens zeggen: dank u.

ID:  Ik vind dat heel goed.  Ik vind dat heel positief dat dat gebeurt in het leven.  Dat moet zo. 

Dank u.

ID:  Ge moogt niet te veel dank u zeggen…

Ah nee, ah je moet dat met mate doen.

Als je te veel ‘dank u’ zegt, op de duur is dat niet meer gemeend.  Kom dat over als… 

U zegt dus dat ik het niet meende? 

ID: Teveel dank u zeggen na mekaar… Een gemeende dank u…

Awel bedankt, dat is nogal proper.

ID: Ene keer is meer dan genoeg als het een gemeende is,  maar 30 keer dank u wel zeggen, op de duur dat is dan niet meer gemeend.

Ah ja, u zegt dat ik aan het faken ben.

ID: Neenee, u bent niet aan het faken, maar u bent wel…

Alleen vrouwen kunnen dat.

ID:  Dat zegt u.  Daar ga ik niet op ingaan.

Dank u. Dank u.

22:41 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.