03-02-06

KERMIS IN OEREN

Deze week zag u Marc Wackenier een vergadering leiden in Café De Leute in Oeren, het schilderachtige gehucht dat deel uitmaakt van Alveringem en daar vlak tegen ligt.  Wackenier en co willen de kermis van Oeren opnieuw laten herleven.  Dat zouden ze doen vanuit Café De Leute in Oeren, het vroegere gemeentehuis van het dorpje.

MW: Het is hier eigenlijk het oud gemeentehuis hé, allez, het is wel een stuk dat bij gebouwd is, enfin, het oud gemeentehuis van Oeren, waar dat het gonsde van de activiteiten in de tijd.  En ik heb een keer gekeken in de boeken van de burgerlijke stand, en in 1930 was er hier dus één geboorte, en één huwelijk en twee overlijdens.  Ofwel anders, twee huwelijken en één overlijden. Het was een gemeente om in te wonen eigenlijk.  Lang leven gewaarborgd, er was maar één overlijden op een jaar.  Dus weinig kans om erbij te zijn hé.

Ja, en gigantisch veel inwoners.

MW:   Ja, maar iedereen kende ook iedereen. De sociale controle was ook groot.  Iedereen wist ik van iedereen van alles, of bijna alles.   Dat veronderstel ik toch. Het was hier wel gezond wonen.  Ik zeg het:  Eén overlijden op een jaar.  Dat kan tellen.

Ja, één van de deelgemeenten.  Hoeveel inwoners zijn hier nu?

MW: Een kleine honderd.  Geen honderd kleine, maar een kleine honderd.   Het zal niet veel meer zijn.  Kijk, ik kan het toch iedereen aanraden om eens te komen kijken naar Oeren. De immobiliën.  Er zijn niet veel woningen te koop, maar die die te koop zijn, zijn dus schappelijk, en de mensen die dus een kijkje komen nemen naar Oeren, zullen ontdekken dat dat hier prachtig is, en interessant om wonen hé. 

 

MW: Dat is hier een prachtig kader.  Als ge veronderstelt dat dat hier de raadszaal was, de raadszaal dus waar dat alles zich afspeelde van het landelijke Oeren, was dat euh… Ge kunt het u niet beter indenken wat het ooit moet geweest zijn hé.   Zelfs de geur, zelfs het koningshuis is hier nog volledig geëtaleerd in groot ornaat.  Het is nu eigenlijk wel de bedoeling dat we hier ter gelegenheid van Oeren Kermis, dat is begin juli, weer een soort van folkloristisch feest gaan organiseren,  waar dat er hier voor de gelegenheid een burgerlijk huwelijk zal afgesloten worden.  Ja, kijk, straks zijn er een aantal mensen van dat comité die daarover een keer gaan vergaderen. En ik wil daar een keer bij zijn.

En u zult daar in meespelen?

MW:   Ik zal dat burgerlijk huwelijk afsluiten.

Dat zal nep zijn.

MW: Dat zal inderdaad nep zijn.  Als burgemeester, ja.

Ja, u moet daarmee opletten.  Voor u het weet zijn ze echt getrouwd.

MW:  Jaja, ik denk niet dat het gevaar groot zal zijn.  Ik weet al ongeveer wie bij wie we zullen in de echt verbinden.  Het gevaar is niet groot. Trouwens, ik zou voorstellen aan de partners van die mensen die voor de tweede maal zullen huwen, we moeten ook opletten daarmee, het is dus al een tweede huwelijk.   Bigamie is ook al verboden….  Dat is Paul Breyne, dat is de kleinere versie  van de gouverneur. Ah, peper en zout. Voor mijn nieuwjaar.   

PB: Sinds dat ik mijn maagring gestoken heb, ben ik een klein beetje veranderd.  

 

 

MW: We gaan dat hier proberen te organiseren.  Een folkloristisch feest met alles erop en eraan.  Een beetje accordeonmuziek…

Uw favoriete muziek eigenlijk.

MW: Natuurlijk, er kan niets boven een trekje uit de trekzak.  

 

MW: Zeg, tussen pot en pint hebben we een keer gesproken… om een keer met Oeren Kermis ergens iets folkloristisch te doen , ook in het kader van jouw activiteiten, om dat in te passen, omdat je ook van plan was om Oeren Kermis weer nieuw leven in te blazen.

 

MW: Maar in ieder geval zou het de bedoeling zijn voor jou om ergens iets te doen met de kermis, en dan het idee gekregen om hier ook eens iets folkloristisch te organiseren.

Maar burgemeester, alles wat jullie in de gemeente doen is toch folkloristisch?  Sowieso.

MW: Ja, maar er komt heel veel folklore bij kijken, zelfs tot de gemeenteraden toe, er is veel folklore, maar het is nog altijd zo dat gezonde folklore ook leuk en goed kan zijn hé

Jaja, dat heb ik niet gezegd hé, …

MW: En wij leven hier eigenlijk een stukje van de folklore.

Maar ik vind het gewoon een beetje grappig dat u zegt: ‘we zullen eens iets folkloristisch organiseren’, ik bedoel.  Ik dacht eigenlijk…

MW:  Ge laat ons niet uitspreken hé.  Ge moet het debat hier… Ik ga dus de hamer hanteren zoals in de gemeenteraad, en het debat leiden zoals het hoort hé.  Dus wij willen iets folkloristisch hier organiseren, en ik had gedacht om een huwelijk te laten voltrekken op de voute, zoals dat vroeger gebeurde.

 

MW: En dan was het idee gevallen om terug te gaan naar de jaren ’30, omdat het in die periode misschien gemakkelijker zou zijn om kledij en de sfeer en ik weet niet wat allemaal, maar allez, het was een idee hé, dat moet mijn gedacht niet zijn   Ik ben ook niet gewoon om mijn gedacht erdoor te duwen hé

 

MW: Ik ga niet zeggen, ik heb dat niet echt voorbereid, maar…

Zo kennen we u wel.

MW: Ik had wel gedacht op het jaar dertig en als ge hier ziet, de burgerlijke stand in het jaar dertig in de gemeente Oeren, dus ik heb dat meegebracht om een keer te tonen wat er hier allemaal gebeurde.  Dus het was hier heel interessant om te leven, er waren dus, ik ga de samenvatting nemen : Er waren in 1930 in Oeren twee geboorten, ja.  Twee geboorten, dus, dat is een heel vruchtbare gemeente geweest altijd hé, en huwelijken, drie huwelijken. En één overlijden.   Dus ja.  En daarom dat ik dacht…  Ik dacht misschien, als één van die huwelijken een keer kunnen, niet reorganiseren, want dat gaat moeilijker zijn, reconstrueren.

Ofwel, u kunt misschien die begrafenis overdoen. 

MW: Als wij u mogen gebruiken als lijk, is dat van mij in orde (lacht)

Dat is om dood te vallen die vent hé.

MW: Maar we hebben dan nog lijkbidders nodig ook hé.  In Alveringem gaan we dat niet vinden, lijkbidders.  We gaan daarvoor moeten naar een andere gemeente gaan in de omgeving, zonder namen te noemen (geschater).

 

Claude: Dus, als ik het goed begrijp, is er eigenlijk niet zoveel geen voorbereiding aan.  Er is wel een beetje denkwerk aan, dus het verzamelen van kledij, enzovoort, maar eigenlijk, toneelmatig moet er niet zoveel voorbereid worden.

MW: Hewel, er zou wel een beetje moeten een scenario zijn, allez, protocol, ik zal het zo zeggen.  Protocol, een stuk…

Claude: Maar naar repetities toe is het eigenlijk…

Je zou misschien wel een geloofwaardige burgemeester moeten vinden.

MW: We kunnen misschien een examen uitschrijven, dat moet niet altijd met een stemming gebeuren hé. 

Paul Breyne: Breek ons de bek niet open hé zeg.

Hoelang bent u zelf getrouwd?

MW: Ja.  Dat is natuurlijk een hele moeilijke vraag hé.

Van het jaar dertig waarschijnlijk?

MW: Het is wel zo, als burgemeester en lid van de gemeenteraad heb je een maand om te antwoorden op de vraag van de oppositie.    Dus ik zou zeggen: kom over een maand terug. Ik ga dan het antwoord geven.

Zie je?  Die is politiek misvormd hé, die ziet overal politiek in.  Ik ben geen oppositie hé.

MW: Neenee, ge zijt geen oppositie.  Gelukkiglijk, want anders ge zoudt een moeilijke klant zijn.  Nee, ik ga het een keer zeggen, ik ben 28 jaar getrouwd.  29 jaar.  Zolang al.  Oeioei.

En?  Was dat de mooiste dag van uw leven?

MW: Wel, ik moet zeggen, het is geen anekdote, maar ik ben getrouwd in Alveringem, en ik heb foto’s, mijn trouwfoto is getrokken hier, op een brugje over de Oeren-….    Over één van die typische boogbrugjes, daar.  En die hangt nog altijd boven mijn bed.  End ie brug is nog altijd niet ingevallen. Dus euh… dat is goed hé. Romantisch.

Een ontroerend moment.  Het was efkes stil.

MW: Maar natuurlijk, het is zoals bij Simon and Garfunkel, ‘Bridge over Troubled Water’.

21:09 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.