03-02-06

DE LO-pers van LO-RENINGE

Burgemeester Lode Morlion loopt samen met zijn maten Wim, Luc en Jo iedere maandag 7 à 10 kilometer.  Ze vertrekken om 20 uur aan zijn huis in de Weststraat 18.  Maar hun looptochten eindigen nogal dikwijls in Café De Vate op de markt.  Zo ook die avond.

…Lopen voor de gezondheid, maar dan meteen weer ja…

LM: Dorst lessen.

Jo: Het verloren vocht willen wij terug weer opnemen hé.

LM: Maar we lopen inderdaad om toch wel een beetje in conditie te blijven hé.  Allez, de één loopt beter dan de andere.  De een loopt beter dan de andere, Wim, tuurlijk.

En nu met het burgemeestersschap, het zal moeilijk zijn zeker om euh….

LM: We proberen dat toch een beetje in ere te houden hé.  Inderdaad, het zal niet altijd gemakkelijk zijn, maar als we het kunnen beperken in tijd, da’s geen probleem.

Jo: En regen of niet, dat is geen probleem, het is een eend, het loopt er zo af hé.

Begint hij nog geen streken te krijgen nu hij burgemeester is?  Is er een verschil?

Jo: Een vos verliest zijn haren, maar zijn streken niet.(lacht)

Maar misschien heeft ie nieuwe streken in de plaats.

Jo: Dat moeten we nog zien.  Allez, Lode, santé hé.

LM: Gezondheid hé jong, gezondheid.

U mag nog Lode zeggen, u mag nog altijd Lode zeggen.

Jo: Jajaja, dat gaan we blijven zeggen.  Het blijft een onderonsje hé, of hij burgemeester is of niet, ons maakt dat eigenlijk niet zoveel uit.

LM: Maar het is belangrijk van een beetje in conditie te blijven hé, een beetje, de calorieën die we opgedaan hebben het voorbije weekend.

Jo: De vorige burgemeester deed dat ook hé, zware recepties, maar ’s adnerdaags s’ morgens zat hij op de fiets hé.

En is het werkelijk iedere week?

Ja.

Altijd op maandag?

LM: Ja.

Jo: Altijd op maandag. Vroeger liepen er tien, nu is er dat nog een zes of zeven.

LM: Elke week.

En zo gewoon hier op de markt?

LM: Dat eindigt dikwijls op de markt, maar euh (lacht)

Nee, waar lopen jullie dan eigenlijk?

LM: O, hier, te velde, te lande.

Luc: Fintele.

LM: Langs de Lo-vaart meestal.

Luc: Het is prachtig hé.

Dan zien jullie toch geen steek?

LM: Wablief?

Dan zien jullie toch geen steek?

LM: Neen, maar enfin, dat valt mee.

Jo: Eigenlijk lopen we graag in het donker, liefst door de velden, Pollinkhove, Fintele, een toer langs de vaart, de IJzer, en dan terug naar hier.

Lieve: Hij heeft katogen.

Jo: en in het donker zijn alle katten…

En wie is er de beste loper van de bende?

Luc: Ik ben de oudste.

LM: (lacht) Pas op hé nu, pas op hé.  Maar we zijn mekaar waard Jo, als we eerlijk zijn.

JO: Natuurlijk, hoe meer kilootjes er bij komen, hoe moeilijker dat het wordt hé.

LM: Nee, het is eigenlijk voor het plezier, maar een spurtje komt er toch altijd bij.

 Jo:  Onze vijfde man Jan is weggebleven, maar Wim heeft nu zijn hond mee.  En die staat nog het dulst van al.

Dat is om te zien waar jullie lopen eigenlijk?

Wim: Gewoon om wat kalm te houden overdag.  

Burgemeester, in Bredene gaat de burgemeester fietsen en op de duur heeft hij zo een groot peleton, peleton rond zich gevormd.  Is dat ook de bedoeling dat u dat lopen misschien gaat hypen en op de duur misschien met een…

LM: Ik moet zeggen, dat gebeurt, dat we aan het lopen zijn, dat we de een en ander tegenkomen. Fin,   ze sluiten zich aan bij onze groep, maar het is niet de bedoeling dat we met vijftig man op stap gaan de maandagavond, neeneenee.   Maar ik zou het iedereen aanraden.

Wim: Als we dan…

LM: Wablief?

Wim: Als we dan met vijftig man naar hier komen.

LM: Ja, dat zou natuurlijk niet slecht zijn voor Lieve.  Maar ze kunnen dat anders ook doen.  Maar het is aan te raden hé, een beetje sport, een beetje in beweging zijn.

Dus om welk uur vertrekken jullie?  Waar?

LM: Laten we zeggen: de maandagavond in de Weststraat.

In de Weststraat nummer 18.

LM: Nummer achttien.

En welk uur vertrekken jullie precies?

LM: Ten achten.

Luc: 20 uur.

Volgende keer staan daar 300 man.

LM: Met veel plezier, met veel plezier.  Ja, want dat is ondertussen hoeveel jaar?

Luc: Ja, jij was eigenlijk de eerste hé.  Ik ben er maar later bij gekomen.  Allemaal eigenlijk.

LM:  Vijftien jaar, zestien jaar.  Elke maandagvond.

En nog nooit ruzie gehad?

Wim: Nooit lang.  Altijd uitgepraat (lacht).

LM: Neen.  Als je dat drinkt, maak je meestal geen ruzie ook hé.  Hé Jo?

Jo: Ba gow.

LM:  Meningsverschillen.  Meningsverschillen.  We hebben niet altijd hetzelfde gedacht hé, maar...

Ah, ze stemmen niet voor u?

LM: Het is hen geraden, maar dat weet ik dus niet hé.

Jo: Innerlijk heeft hij toch nog zijn twijfels.

LM: Ik verwacht dat wel natuurlijk.  Allez, jullie weten dat nu hé. Nee, ruzie maken we niet, het is puur plezier.

 

LM: Dus Wim levert de nodige euh omdat we het zolang zouden kunnen uithouden (lacht).

Jo: Ik zit in de veevoeding.  Lode masseert…

Ja, u levert misschien ook één en ander. 

Jo:  Lode dus masseert nog  en mocht het ooit slecht gaan met ons, Luc is penning… euh secretaris bij het OCMW.

Luc: in het slechtste geval weten ze al de weg

LM: We gaan nooit iets te kort hebben hé Luc.

Vreest u nu toch niet een beetje, u hebt het vijftien jaar volgehouden met die mannen, dat er misschien door die nieuwe wending in uw carrière dat er misschien toch een einde aan komt?

LM: Een einde gaat er niet aan komen, denk ik.  Maar het zal moeilijk worden nu en dan hé.   Nu en dan eens een uurtje er tussen, dat moet wel lukken.  Peis je het niet Luc?

Luc: Zeker weten.  Tijd maken hé, tijd maken.

LM: Ja, en gaat het om acht uur niet, dan om zeven uur.

Jo: Ik denk wel, meer en meer vergaderingen, ook nu dat je burgemeester bent.  We gaan hem wel eens minder zien. Hij zal wel eens meer brossen.  Wij gaan door, van Lode weten we het nog niet zo zeker.

Het zou kunnen zijn dat u binnenkort gewoon niet meer mee kunt.

Jo: Ja, ook al.

LM: Nee, ik heb zeker nog wat overschot.

Jo: Dan hebben we nog, dan laten we die hond achteraan los.

LM: Neen, maar Wim vindt ook dat ik wat overschot heb.  Hé Wim?

Wim: Ja, je kunt op karakter lopen ook hé.

Jo: Overschot in kilo’s hé.

Of zijn daar pilletjes voor?

Wim: Voor in noodgevallen.

LM: We kunnen ons nog wenden voor de nodige vitaminen bij Wim.

Ja, is het zo: u zorgt voor de pillen en hij voor de massages dan?

Wim: Zijn vrouw is ook kinesiste hé.

U bedoelt: liever door zijn vrouw dan?

Wim: Als ik moet kiezen.

 

Jo is net als de burgemeester van Pollinkhove afkomstig. 

U kent hem dus van toen hij nog een kind was?

Jo: Van kindsbeen af.

Luc: Ze hebben nog samen op kot gezeten.

Jo: Een goeie jongen, altijd welgezind. Altijd welgezind. Je mag er mee doen wat je wilt, hij zal altijd blijven lachen.

LM: Dat betwijfel ik toch, maar we doen altijd ons best.

Serieus?

Jo: Een heel goeie jongen, zeker.

Wie is er zo de lawaaimaker van de bende, is dat de burgemeester?

Jo: Hij heeft een ferme klok. Ja.  Hij heeft een goeie klok.

Jamaar neen, het ziet er mij zo’n hele rustige, stille jongen uit eigenlijk.

LM: In se wel ja.

Jo: Neenee, is hij helemaal niet. 

Luc:  En macht erotiseert zeker of zoiets?

Jo: Karolien gaat hem moeten aan de koord houden.

LM: Geen probleem.

Hij straalt al merkelijk meer sex uit dan euh….

Jo: Dat zie ik niet hoor.

Luc: Jaja, hij straalt iets uit.

Jo: Dat zie ik niet hoor.  We weten alleen niet wat.

Luc: Vragen aan de cafébazin.

Jo: Lieve, wat straalt hij uit?

Merkt u daar al iets van?

Lieve: Hij ziet er lief uit, jong en vriendelijk.

 Is hij al een beetje veranderd?  Is hij al een beetje veranderd sinds hij burgemeester is?

Lieve:  Hij is droefder geworden.  Gow, niet droever. Prettig.  Hij fleurt meer op sedert dat hij burgemeester is.

Luc: We gaan nog eentje drinken zeker.

LM: Lieve, nog een pintje!

Hij protesteert niet lang hé.

Lieve: Nooit geweest.

Jo: Neen, maar het is beter dan pillen slikken wè.  Jaja.  Macht erotiseert.   Nog niet gewaar geweest?

LM: Neen.

Jo: Hij is nog niet lange burgemeester hé.  Het kan nog komen hé.

LM: Het is dadde.

Jo: Ja, mannen kicken op knappe vrouwen en vrouwen kicken op mannen met macht.

Wim: En die iets ouder en rijper zijn.

LM: Wie? De vrouwen?  Ah, de vrouwen kicken op oudere mannen.  Ah ja.  

Er staan mooie tijden in het verschiet, zo te horen.

LM: Blijkbaar wel, ja.  Ja, hoewel ja, we gaan het rustig houden.

Weet je wat hij me probeerde wijs te maken, dat hij het allemaal doet om de mensen te helpen.

Luc: Ah, dat is nieuw (lacht).

LM: Nochtans, allez…

Wim: Primair misschien wel hé.

Jo: Primair? Wim, dat is verstandig gesproken. Primair.

LM: Neenee, je kunt daarover blijven discussiëren hé, waarom doet een mens dat?

Jo: Ah ja maar, dat is een wisselwerking hé.  Als je ze helpt, stemmen ze voor je, help je ze niet, dan laten ze je vallen.

LM: Jaja, maar waarom doe je aan politiek?  Voor de mensen te helpen?

Jo: Een zekere ambitie, en vooral in de eerste plaats interesse.  Interesse.

Cafébazin: Ge zit daar in zonder dat je het weet hé.

Wim: Waarom doe je voors?

Jo: Ik denk interesse en al bij al, ik denk, het heeft zijn onaangename kanten, maar dat er ook aangename kanten zijn: Veel contacten, euh, recepties, euh, het plezier van het één en het ander te kunnen regelen voor de mensen, maar er komt ook veel papier en administratie bij.  Maar daarvoor, ja, heb je een goeie administratie hé.

Het is een positie die niet te benijden is hé, op veel vlakken.

Jo: Soms wel en soms niet.  Ja, ja.

LM: Wanneer dat het slecht gaat is het niet…

Jo: We dwingen hem niet hé, hij doet het vrijwillig.

Ja, het is dat hé… Maar anderzijds, zou u het willen doen?

Jo: Nee, nee, in de commerce moet je neutraal zijn.

Ja, maar ja, hij is ook zelfstandig.

Jo: Ja, euh, ja, maar ondertussen is dat de neventak geworden hé.

Ah, het is al zover.  En zijn vrouw dan?  Die zou ook wel eens cliënten kunnen verliezen dan.

LM:  Los van het feit dat je commerce doet, zou je het willen doen?

Jo: De nationale politiek boeit me, maar om actief te zijn in de lokale politiek…

LM: Wil ie zeggen ‘lokale politiek de vuilbak in gewoon’.  Dat is eigenlijk maar…

Jo: Ik volg de politiek met grote interesse, maar dat is wel, dat is genoeg.

LM: Dat is genoeg, ja.

 Als het verkiezingen zijn, schakelt u die… Zijn jullie… Zijn jullie dan deel van de plakploeg.

Jo: Absoluut niet.

LM: Nee.

Ah, dat zijn andere maten dan?

LM: Dat is totaal gescheiden.  Uiteindelijk, zoals dat Jo zegt, over politiek wordt er in principe niet gesproken.

Maar dat zou toch goed uitkomen?

LM: We zijn bezig met andere dingen.

Er moet geplakt worden, gepapt en wat nog zo meer.

Jo: Dat hij daarvoor maar zijn familie, en zijn politieke omgeving inschakelt, daar doen wij niet aan mee.  Nee.

Ah, hij weet dat hij daar niet moet mee aankomen.

LM: Nee, en ik heb het hen nog nooit gevraagd.

Wim: het is niet ons eerste…

LM: fin, het is totaal gescheiden en eigenlijk vind ik dat wel goed.  We zijn bezig over andere dingen.  Hé Jo.

Jo: Jaja, vertel maar.

LM: Gelijk dat ik zei: maatschappelijke problemen trachten op te lossen, discussiëren over…

Jullie zijn eigenlijk een bende lopende filosofen.

Luc: Een beetje wel, jaja, maar dat is waar.

LM: Allez Wim, geef een keer toe, zeg …

 Jo: Hoe meer er gedronken is, hoe meer er gefilosofeerd wordt. Maar het niveau is natuurlijk wat anders hé.  Maar ik denk dat hij burgemeester wordt van een welvarende gemeente. Lo is een beetje het centrum tussen Ieper, Poperinge, Veurne en Diksmuide.

Zo te horen het middelpunt van de wereld?

Jo: Het middelpunt van de westhoek misschien.  Er wordt gebouwd, de ambachtelijke zones bloeien. Ja, ik denk dat het een leuke job is om burgemeester te zijn van een voorspoedige gemeente.

LM: Zeker, dat is goed gezeid, Jo.  Enfin, ik kan het niet beter zeggen.

Luc: Eigenlijk had Jo moeten burgemeester zijn, als je het allemaal hoort.

Wim: Hij zou willen woordvoerder zijn.

LM: Woordvoerder.  Maar hij kan het dus niet beter zeggen, inderdaad, burgemeester zijn van Lo-Reninge, het is een hele aangename job.  Een aangename gemeente om burgemeester van te zijn.

Ja, u kunt moeilijk zeggen dat het een onaangename gemeente is om burgemeester van te zijn.

LM: Ja, dat is ook waar.

Wim: Hij zou dan zwijgen hé.

LM: Ik zou dan zwijgen, ja.

Jullie gaan gewoonlijk lopen gevolgd door een pintje of meerdere pintjes.  Wat duurt eigenlijk het langst: het lopen of de nazorg?

Wim: We kunnen rap lopen hé.

 LM: Zoals dat Wim zegt, we kunnen inderdaad rap lopen, vandaar dat hetgeen er na volgt, de tijd iets langer is, maar we zijn verstandig.  Uiteindelijk zijn we verstandig hé.

Jo: Maar we proberen ook in dat lopen een beetje variatie te brengen.  In de zomer dus plant elk van ons een tournee op verplaatsing, dan gaan we, dat kan zwemmen zijn in de zee en dan lopen, of in het Heuvelland gaan lopen, en dan de Kapellekensbaan doen, we proberen het ook een beetje boeiend te houden.

Ah ja, het is eigenlijk echt een clubje zo.

LM: We noemen ons niet graag een clubje.

Jo: Het moet blijven boeien als je wilt dat het blijft duren hé, en ik denk dat het zal blijven duren.  Ja, we zijn vrienden.

Stel, het is een clubje en we moeten het clubje een naam geven?

LM: Ja, we hebben daar al dikwijls eens over nagedacht hé.

Jo: We noemen ons de Lopers.

Wim: Een beetje simpel natuurlijk, maar we kwamen niet overeen in een naam.

De Reninge Lopers.

LM: Lo-Reninge Lopers.  Ah, de Reninge Lo-pers.  (lacht)  Ja, zo zou je het nog kunnen, jajaja.

Wim: We hebben eigenlijk liefst dat er niet geklapt wordt over ons hé.

 

22:03 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.