18-01-06

ETIENNE BIEBUYCK IN DE LEKKERBEK

Hij heeft nog maar 'vette derms' gegeten in 'De Plaetse' of hij heeft alweer honger.  Nu wil hij gaan lunchen in De Lekkerbek, een populair plaatselijk restaurant.

 

EB: Zie je het?  Dat is De Lekkerbek.  De naam zegt het zelf ‘De Lekkerbek’.  Ja, dat is zo, we gaan een keer kijken of dat er nog plaats is.

 

(Gaat binnen in de Lekkerbek)

 

EB: Chantal, is er nog plaats?

Chantal: Beste wensen.

EB: Beste wensen.  Had ik u nog niet gezien?

Chantal: Nee.

EB: Niet vele kijken hé (kust haar)

 

Kunnen we daar zitten? Kunnen we daar zitten?

Ober: Er is nog een tafeltje vrij.

 

EB: Ahjaja kijk een keer hier ze, dat zijn allemaal mensen van het gemeentepersoneel hé.

Ah, die zijn aan het werken?  Jaja, ik dacht al…

EB: jaja, werk, haha. Ze zijn inderdaad aan het werken.  Het is nieuwjaar hé.

Ah, het is dadde.

EB: Nieuwjaar geweest hé.  Ge ziet, de secretaris zit daar in een hoek hé.  Daar.  Ja.  Met zijn discipelen zal ik maar zeggen.  En heeft het gesmaakt? Onze politieagent zit daar ook nog.  Kijk.  Hij is inspecteur nu.

Jullie politieagent.  Hebt u er maar één?

EB: We hebben er twee hé.  Twee.  Een hoofdinspecteur en een inspecteur.  Maar de hoofdinspecteur heeft zijn nek zeer gedaan.

En dus is er maar één.

EB: En dus is er maar één meer, en hem moet het waarmaken hé.  Maar het is genoeg hoor. Hé inspecteur William, je hebt het lang alleen gedaan hé, en dat ging ook hé.  Zie je wel ze. Maar nu zijn we met tweeën, en nu alleen nu.  Want euh…

Dus u kunt er evengoed één ontslaan.

EB: Nee, een beetje aflossen, mekaar hé.  Maar hij heeft hem pijn gedaan, in zijn nekke.

Bij een wilde achtervolging of wat?

EB: Weet ik niet ze, ik ga dat moeten vragen hé, ik ga dat moeten vragen hé (loopt er naar toe)  Inspecteur, de hoofdinspecteur, heeft hij hem pijn gedaan bij een achtervolging of zo?  Ge weet dat niet hé.  De secretaris weet dat misschien.  Ook niet. 

Secretaris: Dat is de politiezone van Tielt, dat weet ik niet.

EB: Jaja, en dat is natuurlijk één van de mooiste meiskes hier.  Ik mag nooit zeggen de mooiste, één van de mooiste.  

Neenee, één van de mooiste.

EB: Dat is Kathy,  Kathy, Kathy.  Ze heeft wel mooi haar hé.

Heel mooi haar, heel mooi haar.

EB: Hé Kathy, het mag gezegd worden hé, het mag gezegd worden hé.

  

Burgemeester, u eet graag, heb ik de indruk.

EB: Ik eet graag.  Ik ga graag iets gaan eten. Als burgemeester heb je daar natuurlijk veel gelegenheid voor, maar ik ga graag een keer iets gaan eten, hoe eenvoudig het ook is.  En uiteraard een keer een glaasje wijn erbij, dat is ook van belang hé (steekt zijn glad omhoog).  Ik zie dat de mensen ook allemaal graag een glaasje wijn drinken.

Maar u bent een lekkerbek?

EB: Wel, we zitten hier in De Lekkerbek, dus het is normaal dat we lekkerbek zijn hé, ja. Het is hier goed ook, vind ik.  Het zijn ook sympathieke bazen, maar ja, de bazin is hier nog niet.  Wee u als ze binnenkomt, want… (steekt hap in zijn mond) De bazin en mijn vrouw – ik ging bijna zeggen, bazin in huis – zijn twee vrienden.  Vriendinnen. 

Maar ja, eten, in uw functie, dat komt er waarschijnlijk vaak aan te pas.  Is dat soms, nooit, lastig?

EB:  Nee, nee (met volle mond).  Dikwijls ’s avonds laat, ’s nachts, maar ja, dat gebeurt niet zoveel meer hé.  (knabbelt).  Vroeger hadden we dat, maar met de jaren is dat verminderd. (steekt nog een hap in zijn mond).

U bent een gezond eter?

EB: Jaja.

Eet u alles?

EB: Ja, automatisch begin je alles te eten, vroeger at ik niet graag tomaten en nu wel hé.  Nu zegt de dokter: ge moogt niet veel tomaten meer eten, dus ja, dan eten we er geen meer hé.

Waarom? U moet op uw voeding letten van de dokter?

EB: Ja.  Ik mag geen stress meer hebben, en tomaten geven stress.   Ik wist dat ook niet ze.

Tomaten geven stress?

EB: Ja, ik wist dat ook niet. Het schijnt dat tomaten stressgevend zijn.  Maar stress, wat is stress eigenlijk?  Dat is u niet goed voelen hé.

En als je tomaten eet, dan voel je je niet goed?

EB:  Ik wel, maar mijn maag misschien niet  (lacht).

En u had op een gegeven moment te veel stress dan?

EB  Ja, ik ben kapot gegaan aan de stress, ik heb een probleemke gehad een jaar of 2, 3, 4, 5, 6, vier ja. Ik ben er al een beetje uitgegroeid.  De stress duw ik een beetje weg.  Ik leef liever rustig, dus. Dat is rustig zijn.  Rustig gaan eten, een wijntje drinken, dat is rustig zijn.

Jaja. En, een jaar of 2, 3, 4, 5, 6 geleden, was u een ander man, was u gejaagd?

EB: Ja, ik was wel, ik had een eigen bedrijf, heel de gemeente dus… Ik had wel een beetje te veel.  Ik tracht van dat nu een beetje te minimaliseren, een beetje te verminderen.  En in de toekomst dus, het is dit jaar verkiezingen zeker, heb ik gehoord, dus ik ga op elf juli in pensioen, op rustpensioen zeker noemen ze dat eigenlijk.  Ja, ik denk zelfs dus, dat ik volledig zal stoppen daarmee.

Serieus?

EB: Ja, ik denk zelfs dat als ik nog iets zal willen maken van mijn leven, dus nog, een beetje rustig zijn, en iets doen voor de mensen, zonder dat in politieke zin te hebben.  Maar ik zeg dat nu , er kan ook nog veel veranderen hé. (03’59”)  Ge weet nooit wat er gebeurt.

Ja, ik weet het ook niet.

EB:  Ik ga nog geren een keer op reis, ik ga nog graag eens naar warme landen.  Tenerife, Gran Canaria zelfs, Ha, zeker in de winter, het is daar warm hé.  En ik hou van de warmte, en ik hou ook wel een beetje van mooie vrouwen.   Maar ik mag dat niet luid zeggen.  Ik mag dat niet luid zeggen hé.

Mevrouw in de verte : Ge moet zeggen gelijk dat het es hé.

EB:  Ik heb altijd mensen die zeggen zoals het is, er geen doekjes om winden.

Ze was aan het lachen hoor burgemeester.

EB: Nee, ik ken die mensen.  Sympathiek zijn, gewone mensen zijn.

Mevrouw in de verte: Het is een hele goeie burgemeester. 

Mevrouw, mevrouw, u zegt, we hebben een heel goeie burgemeester.  Wie is uw burgemeester?

Mevrouw: Hij zit daar.

Ah ja, en u bent er content van?

Mevrouw: Ja, we zijn er heel content van.  Maar ik heb gehoord dat hij gaat stoppen.

Hij wil het mij nog niet verklappen, maar ik denk het wel.

Mevrouw: Ik heb het toch gehoord.

EB: Gewone mensen zijn.

Mevrouw: En genieten hé.

EB: Genieten en gewone mensen zijn.  Dat is van belang.

Burgemeester, eet maar, uw eten zal koud worden.

EB: Jaja, maar neenee, ja…

En dat zal weer stress met zich meebrengen.

EB:  Ja, maar ik heb daarjuist al die vette derms gegeten dus, het moet er nog allemaal bij kunnen hé. Het is fijn.

Jaja, heel fijn.

EB:  Die darmen waren van een varken, en nu is het van een koe hé. (neemt nog een hap).  Maar we hebben nu zodanig veel soorten: struisvogel, wild varken, tam varken, hert, reebok, (snijdt nog een stuk van zijn vlees) 

Bij het verlaten van de zaak begroet hij opnieuw Chantal, die hem ook al verwelkomd had. 

EB: Ze was vroeger mooier. Haar haar was anders.   Ik zie graag een paardenstaart ik. Heb je dat nog die paardenstaart?

Zij: Ja, hij zit een beetje omhoog.

Allez, maar vroeger was u eigenlijk mooier?

EB: Met paardenstaart.

Zij: Dankuwel, dank u wel.

Graag gedaan.

EB: Bedankt, het beste.  Dag hé

Zij: Wel bedankt en tot de volgende keer.

Zij: Dank u.  Steeds welkom in de Lekkerbek. 

Ja, de burgemeester gaat weg hé.  Allez, voor degenen die nog niet wisten dat hij hier was, hij gaat weg.

EB: Waar gaan we naartoe, waar gaan we naartoe?

Ja, waar gaat u naartoe?

EB: Naar die mensen.  Dat zijn ook heel goeie vrienden. Gelukkig jaar en de goeie gezondheid hé.  Veel meer moeten we niet hebben hé.

Mijnheer: Nee, nee, dat is het bijzonderste.

EB:  En proberen dat we een beetje over hebben.  Dat we het kunnen geven overal. Ah ja maar ja.

Maar u hebt veel over, u bent een rijk man.

EB: Ik? Nee!

Weet je wat hij zegt?  Weet je welke wedde hij heeft.  Als burgemeester.  Burgemeester, hoeveel verdient u per maand als burgemeester?

EB: Ik ga moeten kijken. Ik weet dat niet meer van buiten.

U zei in ieder geval veel te veel. 

EB: Een beetje te veel ja.  Het is daarom dat ik het graag weggeef.  Een beetje met een keer.

Dus, als u te kort hebt, roept hé, want de burgemeester verdient veel te veel.

EB:  Zie je dat Mariette, Mariette, wat moet je daar mee gaan doen hé?

Mariette: Niet. Ge kunt gij daar niets mee doen hé.

EB: Als je te veel verdient…

De burgemeester klaagt dat hij teveel verdient.

Mevrouw: Hij dat uitdelen als hij wilt.

EB: (tegen jongetje) Ah, ge speelt gij daar.

Burgemeester, burgemeester, we hebben een oplossing.  Mevrouw daar zegt: u mag het uitdelen als u wilt.

Gelach…

En mevrouw denkt er ook zo over.  Hé.

Andere mevrouw knikt.

EB: Allez ja. We gaan moeten op de lotto spelen.

Ja, maar u zei dat toch hé.  U verdient te veel.

EB:  Jaja, ik heb dat een keer gezegd. Maar dat is tussen zo…

Mevrouw: het is al lang geleden.

EB:  Neenee, ik zeg dat regelmatig hé, en het is waar ook, je moet er niet te vele hebben, wat moet je daarmee doen?

Ja, wat moet je daarmee doen?

EB: Een keer pannekoeken komen eten hé.  Een koffietje en een pannenkoekske.  Ik ben bijna op pensioen hé, 11 juli. 

U bent er bijna van af hoor, hij is bijna in pensioen.

Vrouw: Het zal ons spijten, we hebben een goeie burgemeester gehad.

Gehad?  Maar u hebt hem nog.

Mevrouw: Hij heeft toch al geschreven dat hij aftreedt hé.  We hebben dat gelezen hé. 

EB: Mijn vrouw heeft dat gezeid.

Mevrouw: Ja, ze heeft dat gezegd.

EB: En vrouwen en mannen, dat is niet altijd…

Ah, dus, uw vrouw heeft al beslist dat u aftreedt.

EB: Nee, nee, nee. Mijn vrouw heeft gezegd: Ik denk dat hij…

Mevrouw: Dat hij gaat aftreden.

EB: Maar ik heb nog niets gezegd hé, er kan nog veel veranderen.

Mevrouw: Dan ga je eens zien wie dat er baas is.  De man of de vrouw hé.

EB: De mannen moeten altijd het meeste water in de wijn doen.

Ik heb de indruk dat u er nog niet te veel water in doet.

EB: (schatert)  Het is zo hé. Dus ge kunt denken wat dat dat is hé.  Vrouwen den baas, en dat moet ook.  Tuurlijk. Wij gaan een beetje verder hé want.

Ik zal hem meenemen hé mensen, dat u een beetje op uw gemak zit.

 

09:08 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.