18-01-06

DE CINEMA VAN ETIENNE BIEBUYCK

Burgemeester, bent u eigenlijk geboren en getogen in Ruiselede?

EB: Neenee, ik ben van Tielt.

U bent eigenlijk een klein beetje vreemd gegaan?

EB: Ja.  Mijn vrouw is van Ruiselede (lacht).

En zo bent u hier beland eigenlijk?

EB: En zo ben ik hier beland.

Jaja.

EB: Tuurlijk, ja, hoe gaat dat?  Door de cinema.

Ja?

EB: Er was hier vroeger een cinema hé, Ciné Majestic.  Dat was daar, dat was Cine Majestic.  En ik was operator.

Serieus?

EB: En de vrouwe was kaartjesknipster. Dus hoe gaat dat dan?  Als er niet te veel te doen is in de filmzaal, dan ga je eens bij de kaartjesknipsters en zo leer je elkaar kennen hé. 

En u was operateur, u bediende de projector eigenlijk?

EB:  De projector, ja. En het plakken van de films allemaal, dat was mijn eerste werk.  Ik mocht hier komen werken in de Reisig (???), dat was de Reisig????, als mechanieker, als electro-koeltechnieker, op voorwaarde dat ik de film afdraaide.  In die tijd.  Ik verdiende dan 30 frank. En dat was veel geld hoor, 30 frank per uur.   Hé, nu is dat natuurlijk veel veranderd hé. 

Werd u op die manier ook een beetje filmliefhebber dan?

EB:  Inderdaad, ja ook, dat was ten tijde van Anneke Soetaert. Nog van gehoord? Nee, jullie zijn allemaal…

Die zong, die zong…

EB: Anneke Soetaert is zangeres geweest.

Jaja, ziet ge.

EB: Ann Soetaert, Cansonissima, denk ik. Als ik me niet vergis ja.  Anneke Soetaert, ja.

En wat zijn zo de films uit die tijd die u bijgebleven zijn?

EB: ‘De Tien Geboden’.  Ik ga nooit vergeten, de 10 Geboden, dat waren allemaal grote filmrollen, we moesten dat allemaal noteren, 1, 2, 3, dat dat allemaal uit mekaar kwam, en door omstandigheden, waarschijnlijk wel door toedoen van die juffrouwkes zal ik maar zeggen dus, die bij ons kwamen kijken of we het goed deden, verstrooid zijn, en ja, dus, en mijn baas zat in, ja, de baas zelf dus, zat in de filmzaal.  En ik draaide over dus, Mozes was op de rots aan het slaan dus, voor dat water van de Jordaan over te laten, en ik schakelde over dus, en Mozes zat weer in de Jordaan in zijn  mandeke.  En de baas kwam naar boven: ‘Héhé, wat is dat? Wat is dat?  Gedaan hé, geen vrouwen meer naar boven!’

Ah, u zat eigenlijk in de projectiekamer altijd met meisjes?

EB: Neen, niet altijd, dat weet ik ook niet meer goed (lacht).  Maar dat was dus de oorzaak dat het gedaan was met de meiskes boven.  En zo heb ik toch aan een meisje geraakt, het is nu natuurlijk al veel jaren, 44 jaar geleden zeker, of 45 jaar geleden zeker.   Dat we getrouwd zijn ja.

En nog altijd filmliefhebber?

EB: Ik ben nog altijd filmliefhebber, ja.  Mijn vrouw nog meer of ik.

En gaan jullie nog naar de bioscoop?

EB: Nee, maar we maken veel zelf films.  Van de kleinkinders, van de familie, van allemaal,…   Het is plezierig hé, als je dat kunt terugzien, dan, na zoveel jaren.  Het is plezierig, het is een hele uitvinding.  We hadden vroeger nog een super-8, in de tijd.

Dat is mijn tweede werk geweest.  Eerst was ik lasser dus in Tielt, bij Plettinckx,  en dan ben ik naar hier gekomen.  Ik had eerst 18 frank per uur.  Van de Technische School dus naar Plettinckx, 18 frank per uur, en dan kwam ik naar hier dus, als koeltechnieker dus, voor diepvriezers en frigo’s.

En u was eigenlijk opgeleid als koeltechnieker?

EB: Naar de bijscholing geweest.  En er was daar dus een cinemazaal bij hé, en zo is dat gekomen hé.

08:48 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.