17-01-06

Etienne Biebuyck in Café De Plaetse

Het stamcafé van Burgemeester Etienne Biebuyck heet Café De Plaetse in Ruiselede.

 

EB: De naam zegt het hé, de Plaetse, het is op de Platse hé, dat is hier zo in de buitengemeenten, de Plaetse zeggen ze.  Dat is niet de markt, dat is de Plaetse.

En is dat hier uw stamcafé?

EB:  Dat is mijn stamcafé van alle dagen, ja.

Elke dag werkelijk?

EB: Achter het gemeentehuis moeten we een keer onze koffie gaan drinken hé.

Ja burgemeester, elke dag!  Elke dag op café?

EB:  Ba neen, elke dag onze koffie gaan drinken.   Dat is niet op café gaan hé.   Een koffie drinken.

Er is toch koffie in het gemeentehuis ook?

EB: Dat smaakt daar zo niet hé.  En hier kunnen we er nog eens een pinte bier bij krijgen. (lacht).  Hé.  Er komt hier nog veel volk ook hoor.

Ja, omdat ze weten dat u daar zit.

EB: Nee, nee. We hebben maar drie cafés.

Maar u doet altijd dezelfde?

EB:  Nee, we gaan een keer rond hé.  Een keer hier, en een keer daar.  Een keer in de Pallieter, en een keer in de Plaetse dus.  En het Fonteintje.  Natuurlijk, het Fonteintje moet nog open zijn, het is voor het ogenblik gesloten. 

baas Plaetse: Mag dat een pintje zijn?

EB: Jaja.  Ge ziet, normaal drink ik geen pintjes, maar allé, voor een keer.

Ah burgemeester, ik dacht dat u zei: Ik ga een koffie drinken.

EB: Ja, zie je dat?  Ik zou zeggen: ‘Ge zijt dat gewend, maar het is geen waar hé.’  Een pintje bier is beter zuh.  Allez, gezondheid hé.

Baas Plaetse: Wilde gij eventueel een hapke voor bij uw pintje?

EB: Dat zou kunnen.

 

Burgemeester, burgemeester, wat is dat hier allemaal?

EB: Dat zijn vette derms.

Ah, ik dacht dat u een kopje koffie kwam drinken?

EB: Kijk, dat is hier toevallig een pintje bier…

En dan ook nog meteen vette darmen erbij.

EB: Jajajaja.  Het zijn schone vette derms wè.  Dat komt van het varken hé, ik weet niet… Ik ga eerst een keer proeven of dat het goeie zijn wè.  Vree goed hé.

En burgemeester, smaakt dat een beetje?

EB: Vree goed.  Ze smaken naar het varken

En dat is goed eigenlijk?

EB: Vree goed.  Ge weet toch wel van waar dat dat komt hé?

Burgemeester, naar wat smaakt dat nu eigenlijk?  Kunt ge dat met iets vergelijken?

EB : Vette derms is een delicatesse, ge kunt dat niet vergelijken met iets, er is maar één soort hé, vette derms, en ge meugt er niet op denken wat er allemaal doorgegaan is.  Het is misschien daardoor dat het zo goed is.

 

De burgemeester zit in het café zijn vette derms te eten, en plotseling is er ambtenaar die hem komt onderbreken met een document om te ondertekenen.  Het gaat om de oorkonde die die avond overhandigd dient te worden aan de winnaar van de Gulden Wiek.

Wat was dat?  Wat was dat? 

EB: Vanavond wordt dus de Gulden Wiek uitgereikt. 

De Gulden Wiek…

EB: De Gulden Wiek.  Dat is… Ik zal het een keer moeten vragen aan de Schepen wè …(wenkt de schepen) De Gulden Wiek, wat is dat eigenlijk?

Schepen: De 2-jaarlijkse uitreiking van de Cultuurprijs in Ruiselede, en dat wordt aan iemand gegeven die een betekenis heeft voor het culturele leven in Ruiselede en die uitstraling heeft tot ver buiten de grenzen.

EB: Ik dacht dat het een Gouden Wiek was.

Ja, dat is hetzelfde hé, Gulden Wiek of Gouden Wiek.

EB: Jaat.  Het is niet in het goud, het is een symbolische wiek (neemt nog een hap van zijn vette derms).

Zeg mijnheer, de burgemeester die zit hier eigenlijk elke dag?

Baas: Toch niet elke dag.

Jawel, jawel, volgens zijn eigen…

Baas: De dinsdag niet, want het is gesloten.

Dat is hier een beetje zijn tweede kantoor, zegt hij zelf.

Baas: Ja, maar hij moet bereikbaar zijn voor de mensen hé.  En het gemeentehuis is de trappen op, en hier is dat meer toegankelijk zeker.

Burgemeester, als u hier zo constant zo onder de mensen zit, wordt u dan ook niet constant lastig gevallen?

EB: Nee, nee, maar automatisch komen de mensen wat vragen hé. 

En ze hebben ook waarschijnlijk altijd iets nodig.

EB: Nee, er is niet altijd iets nodig, het is soms gewoon iets zeggen hé:  ‘Burgemeester, weet je het al? Spijtig genoeg dus. Irmaatje is dood.’  Dat zijn van die dingen zo, van die informaties. Maar ze vragen niet zoveel.  Want, ze hebben het eigenlijk al allemaal.  Dat is een voordeel hé. Vette derms, ja. Het leuke van al is zo, vind ik, dat dat allemaal gewone mensen zijn. Dat is het geestige van, dat we allemaal gewone mensen zijn, gewone mensen onder mekaar hé.

Maar u bent geen gewone man?

EB:  Ik ben een gewone mens, jajaja.

Neeneenee.

EB: Ik? 

U bent een industrieel.

EB: Ik ben een geweune mens. Ja, tochwel, tochwel, altijd. 

Bril kaal: wij hebben nog samen gewerkt zelfs.

Bril grijs: Hij heeft het als gewone man verre gebracht.

  

Uitbater: Burgemeester, ik weet niet of je dat weet, maar vanmorgen zat er daar één in een kortwagen aan het gemeentehuis.  En blijkbaar was dat één die moeste werken voor de gemeente.  En ik zeg tegen hem: wat gebeurt er?  Ik zeg: ga je niet werken vandaag?  Hij zegt: ik doe dat nu zo.  Als ik de vrijdag naar mijn werk kome.  Hij zegt: ik heb een teerling in mijn zak.  En hij zegt: Als ik een zes smijt, werk ik niet.  Ik zeg: Vent, niet werken, dat is gemakkelijk.  Gemakkelijk?  Weet je gij hoeveel keer dat ik moeten smijten heb daarvoor? (Gelach) 

 

EB: Het heeft mij wreed gesmaakt… Carolien, geef mij nog een keer een pinte bier. Ge zoudt er dust van krijgen.

 

(intussen gaat Etienne Biebuyck plaatsnemen aan de toog)...

 

Dat is hier uw hoekje eigenlijk?

EB: Dat is ons hoekje.   Dat is hier van de schepen, en dat is van mij. Het is niet van mij, het is van de café. Zie je het? We zitten hier gemakkelijker dan aan tafel hé.  We zitten hier gemakkelijker

En u zit hier dan in uw hoekje, zit u hier dan wat de krant te lezen of zo?

EB: Ja, maar de mensen komen, en babbelen een beetje hé. Dat is een voordeel hé.  Allemaal gewone mensen hier hé. Gewone mensen die een keer wat komen vragen en een keer komen reclameren ook. Zo weinig mogelijk, maar kom.  Dat gebeurt ook hé. Dat is het voordeel van een landscafé, dat je contact hebt met de bevolking.  Ge hoort wat dat er eigenlijk leeft, wat dat er te weinig is. Nu, achter al die jaren weet ik het al een beetje hé, wat er tekort is of teveel is.

10:31 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.