19-12-05

DE FIETSEN EN DE HOND VAN DIRK WALRAET

DW: Kijk, één van mijn hobby’s is fietsen ook.

Ah ja?

DW: Ja, dus euh… (loopt over binnenkoer naar berghok en gaat daar binnen)

 (komt met fiets uit hok) Dat is mijn mountainbike. 

Nog heel proper, nog nooit gebruikt.

DW: Die is hier al… Jaja, kijk, er hangt al vuil aan de banden, er hangt al vuil aan de banden.

U hebt ze even bevuild ja.

DW:  En hier mijn prachtexemplaar. 

Een echte Eddy Merckx!

DW: Mijne Eddy Merckx.  Voila.

Die ziet er ook nog ongebruikt uit eigenlijk.

DW : Het is teken dat er goeie banen zijn in Spiere-Helkijn.  Hé, het zijn goeie banen. Dat is een prachtexemplaar.   Daarvoor moet ge geen adem of geen dingk hebben, ge kunt daar, hé… Met zo’n fiets kunt ge…

Zelfs u kunt daarmee fietsen, bedoelt u.

DW: Jaja, iedereen. Ge moet daarvoor geen echte sportman zijn. Het is een prachtexemplaar. 

Jaja, maar fietst u soms.

DW: Als ge dat dan nu… Bij mooi weer ja.  We hebben hier in de gemeente dus prachtige wandelpaden. En een fietsroute, een paarderoute. Dus, we hebben in de gemeente toch een beetje van alles en dat begint meer en meer succes te hebben bij de mensen. Wij hebben twee wandelroutes, één fietsroute en één paarderoute.  Ja.  Zodus. Toerisme, plezierig.  Rustigheid, relaxerend.

Serieus, die fietsen zien er beiden compleet ongebruikt uit.

DW: (Lacht) Die worden goed verzorgd.  Die worden goed verzorgd (draagt zijn Merckx terug binnen).

Dat is gewoon om mee uit te pakken als u bezoek hebt. Maar  het zijn mooie fietsen, ik ben blij dat ik ze eens gezien heb. Uw hond heet Cooper.  Cooper, vanwaar die naam eigenlijk?

DW: Zijn voorganger noemde Cooper, dus dat is feitelijk Cooper 2.

Ja, en waar kwam die naam van de voorganger dan vandaan?

DW: Die noemde zo als wij hem gekocht hebben. Van de mensen, die konden er geen weg mee, omdat dat… Dat zijn geweldige straatlopers dat.  Die woonden in Gullegem, juist aan het kruispunt. De familie Vyncke.  En die deden hun whippet weg, en zo is de whippetziekte hier gekomen en hetzelfde ras blijven behouden. En dat is Cooper 2.  De andere noemde Cooper. De naam gegeven door zijn vroegere baasjes.

Naar Gary Cooper.

DW: Gary Cooper, ja.

Of naar de Coopertest.

DW:  Of Cooper de Poeper.

Ja, zo potent ziet hij er anders niet uit.

DW: Nee,nee.  Geweest, jaja, geweest, geweest. We kunnen nu een keer tot aan de tennisclub gaan. Dat is mijn eerste verwezenlijking in Spiere-Helkijn geweest, dus de tennisclub.

Jamaar, tennist u?  Tennist u?

DW:   Ik heb getennist, maar nu met de heup mag dat ook niet meer. Af mag het niet meer.  Om nog meer miserie te hebben.

Zoveel last van de heup?

DW: Jaja.

En voor het fietsen, gaat dat nog?

DW: Voor de fiets, ik mag niet overdrijven.

Maar u overdrijft waarschijnlijk niet.

DW: Als ik fiets is het ongeveer een half uurtje.  Of een half uurtje, drie kwart. Maar ik kan en mag niet langer. Dan zijn de gevolgen er.

En u moet geopereerd worden.

DW:  En ik moet nog geopereerd worden, ja.  Maar ik zie ertegen op.  Enorm.  Nu, de gang des levens. Hé Cooper.  Oké. 

Jullie passen eigenlijk alsmaar beter samen.

DW: Voila. We beginnen meer en meer op mekaar te trekken.  

De twee oude mankepoten. 


08:45 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.