14-12-05

DE BURGEMEESTER EN HET KASTEEL VAN SPIERE

De burgemeester verlaat samen met zijn hond Cooper het gemeentehuis.  Cooper komt aangerend en wipt in de wapen.  Maar hij belandt een beetje slecht op zijn zetel, de achterzetel.

 

En die heeft zijn eigen handdoekje achterin?

DW: Jajaja, hup jongen, hohoho….  Zijn artrose! 

Jullie lijden een beetje aan dezelfde ziekte.  U hebt last van uw heup en…

DW: Jaja, ik heb last van mijn heup.  Ge ziet, hoe noemen ze dat?  Een hond lijkt op zijn baas.  Het is te hopen dat ik ook honderd jaar word, lijk hem.

En nemen jullie dezelfde pilletjes?

DW: (lacht)  Medisch geheim, medisch geheim, medisch geheim.  U volgt mij? Wij gaan naar de grootste werf van West-Vlaanderen. Belangrijkst, en zeer belangrijk, zeer belangrijk voor onze gemeente, symbolisch, dus de restauratie van een kasteel.  Het kasteel dateert van 1720.  Het is zeer imposant.  Het is een pracht chantier.  Wij hebben geluk dat er zo iemand investeert in onze gemeente.  Oké, u volgt?  (stapt in zijn wagen en slaat deur dicht)

 

TER PLEKKE BIJ HET KASTEEL:

DW: Gelukkiglijk dat de gemeente dat niet doet.  Dat er…

Hoezo?

DW: Zo’n investering.  Zo’n herstelling.  Zo drastisch.

Wie doet er dat dan?

DW: Dat is een particulier.

Een particulier gewoon?  Ah, dus wij zullen daar niet kunnen van genieten eigenlijk?  De gewone mensen.

DW: Neen, het is particulier.

Ja, dat is wel jammer.

DW: We hebben geprobeerd met de provincie om dat te kopen, maar de provincie, of het Vlaams gewest ook, die zagen er geen doen aan.  En er is dus een particulier die dat gekocht heeft, dat is een kasteel van het jaar 1720.  En tot voor een paar maand woonde de barones hier nog in.  Die is inmiddels honderd jaar, die is honderd jaar oud, en de barones woonde hierin.  En dat is verkocht.  Een particulier restaureert nu alles nu.  Dat is een zeer belangrijke werf, want ge ziet, kijk, de omgevingswerken zijn bezig nu, vijvers aanleggen, bos, beplantingen, weilandbezaaiing…

En dat wordt allemaal privé-eigendom eigenlijk?

DW: En dat is privé-eigendom ja.

Dat wordt hier eigenlijk een tweede soort Sint-Martens-Latem of wat?

DW: lacht

U trekt eigenlijk de rijkeren aan?

DW: Wel, we mogen blij zijn dat er zo iemand is die dat hier wilt restaureren, want anders, wie ging dat bekostigen?  Ik weet het niet.  Want als het Vlaams gewest en de provincie er al geen doen aan zien, dus, ja.

Nee, maar, burgemeester…

DW: We zijn zeer fier dat er dat dus iemand wilt doen. Kijk, ze zijn nu bezig met de vijver dus ook aan te leggen.  Daar.  En…

Dus het is belangrijk dat u genoeg rijke mensen aantrekt naar uw gemeente…

DW: Moh, we mogen blijven zijn dat er één zo’n persoon dat wilt doen hier.  Ik weet niet wie dat anders ging doen.  Rijke mensen.

Moh ja, kom, dat is toch zo.

DW: Dat is betrekkelijk.

Betrekkelijk?  Ja, ik vind dat hier niet meer betrekkelijk hoor… Ja, als je het zo ziet, alles is relatief.

DW: Er zitten hier nu voor het ogenblik een veertig stielmannen constant aan het werk.

Hoelang zo al?

DW: Dus die zijn hier nu al praktisch een maand of zes, zeven bezig.

Ja, dus, het gaat hier toch wel om een rijk man die hier bezig is, of?

DW: Jajajaja.

Maar dat is niet erg hé, mensen mogen rijk zijn. Ik heb het niemand verboden.

DW: Bah ja, die mogen dat.  Kijk, onze werfleider is daar.  Goeiemorgen… (schudt de hand).

Burgemeester, maar ik snap toch niet waarom dat zo belangrijk is voor u.  Spiere, dat is een gemeente voor de mensen, Spiere-Helkijn, maar dat is hier toch niet voor de mensen, dat is voor een man.

DW: Gelijk hoe, het is iets dat bewaard blijft, het is een monument. Het is een monument en het wordt en blijft bewaard.

Ja, maar we zullen er nooit naar kunnen komen kijken.  We zullen het gewoon in fotootjes zien.  Ik zal er nu vlug naar es kijken.

DW: Gij woont er al hé nu?

Werfleider: Ik woon er al.

Ah, u bent eigenlijk die rijke man?

Werfleider: Neen.  Spijtig genoeg niet, of gelukkig niet.

DW: Hoe dat je het moet nemen.  Maar gij woont er nu al.  Ik heb gehoord dat je al ingeschreven zijt in Spiere-Helkijn.

Ah, u zult hier ook wonen eigenlijk?

Werfleider: Voorlopig woon ik hier wel.

DW: Jaja, die woont in de vleugel, daar al.  Kijk!

Werfleider: Een stukske maar hé, een stukske.

En is er hier nog zo’n vleugeltje beschikbaar? 

Werfleider: Neen, ik denk het niet.

DW: Neen, maar we mogen er fier op zijn op zo’n restauratie.

Dat er zo’n rijke mensen naar Spiere-Helkijn willen komen wonen.

DW: Dat is een geluk, ja.  Absoluut.  Dat is een geluk.  Want anders, wie ging dat hier doen?

Vroeg of laat, misschien de gemeenschap dan toch wel hé.

DW: Ja, ik denk het niet, ik denk het niet. 

Nee?  Ze gingen dat hier laten verkrotten, verkommeren?

DW: Ja, ik denk het wel.  Ja, gelukkig dat er zo iemand hier is.  Ik herhaal het, ik herhaal het.

Ja, u herhaalt het. Tuurlijk.

DW: Anders ik weet niet hoe of waar… Hoelang zijn jullie nu al bezig hier?

Werfleider: We zijn juist een jaar bezig.

DW: Het is een jaar al?

Werfleider: We zijn begonnen begin december met het eerste gedeelte, en ondertussen ja.

DW: Dus er zijn nog werken tot… Nog een jaar of twee?

Werfleider: Tot eind 2007 ongeveer.

DW: Dat is nog twee jaar.

O, het mag wat kosten eigenlijk?

DW: Jajaja.  Het mag wat kosten ja.

Burgemeester, u moet mij eens proberen uit te leggen, want ik redelijk dom eigenlijk…

DW: Ge ziet er gij zo niet uit, ge ziet er gij zo niet uit.

Boh, toch…  Wees maar eerlijk.

DW: En rad van tong, en rad van tong.

Neenee, u moet mij eens proberen uit te leggen wat daar nu zo goed aan is voor Spiere-Helkijn dat een privé-persoon dat hier komt opkopen, opknappen, en die hele terreinen eigenlijk voor zichzelf houdt?

DW: Welnee, dat was iets dat totaal in verval was.  Hé.  En onkosten werden er niet meer aan gedaan.  En nu wordt dat volledig gerestaureerd. En anders, wat waren we ermee dat er hier een ruïne stond?  Want, dat was niet meer te onderhouden.  Ik denk dat ik het goed verwoord zo hé. 

Maar anders zou dat misschien een ruïne geweest zijn die iedereen had kunnen bezoeken.

Werfleider: Het was zeker de moment om het nu te restaureren. 

DW: Nu te restaureren, want het gin…

Werfleider: Binnen enkele jaren ging het zeker ingevallen zijn.

DW: Het ging ingevallen zijn, een ruïne, ja.

Jamaar, is dat belangrijk voor een gemeente als Spiere-Helkijn dat hier genoeg mensen met geld komen wonen?

DW: Moh, dat is niet alleen van dat geld (zijn gsm rinkelt), maar het gaat om het initiatief dat genomen wordt, en iets dat bewaard blijft, want uiteindelijk, het is iets symbolisch voor de gemeente, het kasteel van Spiere, waar dat de familie…

Bent u dat die telefoon hebt?

DW: Ja.

Ja, anders moogt ge,… tuurlijk, tuurlijk.  Misschien is het die rijke man.  Om te zeggen: van mijn erf gij!

DW: Hallo, hallo...

En wordt alles in zijn authentieke staat…?

DW: Alles in zijn authentieke staat, ja. Dus, het staat voortdurend onder toezicht van ‘Monumenten en Landschappen’ en die mannen komen regelmatig kijken…

Ah, er is dus veel subsidie eigenlijk?

DW: Nee, geen frank subsidie.

Hoe?  Nee?

DW: Hadden we moeten subsidie geven voor dat monument hier, de gemeente was al failliet hier. (lacht)  We gingen al failliet zijn.  Dus, het is toch een goeie burger die afgekomen is hé, die dat hier wilt doen. Voor het ogenblik is er rond iets van gronden, iets van 35 ha, denk ik hé.

Werfleider: Ik heb het eigenlijk nog niet goed opgeteld.

Zal dat genoeg zijn voor ene man?

DW: Vijfendertig hectaren?

Werfleider: Ja, maar er zitten nogal wat konijnen op.

DW: Allez, doe de groeten hé.

Wilt u ook mijn groeten doen?  Je weet nooit waarvoor dat goed kan zijn.  Het is altijd goed van contacten te hebben met zo’n mensen.

DW: Oké, dat is toch imposant hé. Dat is toch ook iets om fier op te zijn dat er mensen het patrimonium, het privé-patrimonium van de gemeente Spiere-Helkijn in stand houden.

En zal de gemeente daar nu beter van worden, dat zo’n rijk iemand hier komt wonen?

DW: Wel, zijn belastingsaangifte. Zijn belastingsaangifte! En het kadastraal inkomen.

Maar ja, zo’n gasten betalen geen belastingen hé.  We kennen dat.

DW: (lacht en stapt naar auto) Ik denk van wel, ik denk van wel.  Nu, er gaat misschien ook goeie sponsoring komen, voor ons voetbal.

En voor uw kaartersclub.

DW (lacht en slaat deur van wagen dicht)

 


16:51 Gepost door Microman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Zou die intervieuwer ne socialist durven zijn, nee?

Gepost door: jongeman | 02-08-09

De commentaren zijn gesloten.